tag:blogger.com,1999:blog-70263248266164613792012-02-06T19:12:32.744+02:00Για μια σύγχρονη ριζοσπαστική, πατριωτική και απελευθερωτική αριστερή σκέψηΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.comBlogger291100tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-20158340731997918242008-10-10T22:32:00.003+03:002008-10-10T22:53:07.241+03:00Ζούμε την κατάρρευση του Καπιταλισμού-καζίνο και όλου του νεοφιλελεύθερου σεναρίου. Είναι προφανές ότι τα λαϊκά στρώματα θα υποστούν την λαίλαπα που έρχεται. Τα "golden boys" του συστήματος και το πολιτικό προσωπικό των καπιταλιστικών χωρών έχουν την απόλυτη ευθύνη γιαυτή την εξέλιξη. Το ζήτημα είναι τι κάνουν οι Λαοί απέναντι σε αυτό το φαινόμενο. Τι κάνουν  οι αντικαπιταλιστικές δυνάμεις για να δημιουργήσουν όχι μόνο νέες ρήξεις και ένα νέο ριζοσπαστισμό, αλλά και να αναδείξουν την αξία της κατάρρευσης των "ιδεών" του Καπιταλισμού και ότι μετά το τέλος του "υπαρκτού σοσιαλισμού" είναι η ώρα του τέλους του υπαρκτού καπιταλισμού. Είναι η ώρα των Λαών.   <div><br /></div><div><br /></div><div>Οι Η.Π.Α. δεν καταργούν το καθεστώς της Βίζας για τους Ελληνες Πολίτες. Καλά ρε πατριώτες έχετε κανέναν λόγο να θέλετε να πάτε στη καταρρέουσα "Ρώμη"; Τώρα είναι που τους χρειάζετε μια δική μας ταξιδιωτική οδηγία. Δεν πάμε ρε, ούτε ένα ευρώ στην τσέπη των γιάνκηδων.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Αλήθεια γιατί ο Αλογοσκούφης δεν προχωρά σε κοινωνικοποίηση των μεγάλων Τραπεζών Κρατικών και πρώην Κρατικών και τη συγχώνευσή τους σε έναν Εθνικό Τραπεζικό γίγαντα και να αφήσουν τα περί εγγύησης με τα λεφτά μας όλων ανεξαιρέτως.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>Στην κρίση αυτή το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν μπορεί να αρθρώσει τίποτα για ένα Σχέδιο Πολιτικής και Οικονομικής αντιμετώπισης της κατάστασης. Γιατί η σοσιλδημοκρατία παγκοσμίως είναι μέρος του προβλήματος και συνένοχος στο φαινόμενο.</div><div>Η Αριστερά φυσικά άπραγη. Δεν μπορεί πια να δημιουργήσει μια δυναμική; </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-2015834073199791824?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-86966274348183048582008-06-21T16:17:00.002+03:002008-06-21T16:24:48.989+03:00<div align="justify">Δεν καταλαβαίνουν τίποτα. </div><div align="justify">Γιαβόλ στον ΟΤΕ,</div><div align="justify">μίζεν από τη siemens, ποιός ξέρει και πόσα άλλα,</div><div align="justify">κλαδικές συμβάσεις οδεύουν στο τέλος τους, </div><div align="justify">κακός χαμός στην Ηλεία, </div><div align="justify">έρχεται κατάργηση της εθνικής συλλογικής σύμβασης μέσω της "αδυναμίας" του ΣΕΒ (φεύγουν οι εταιρίες της MIG),</div><div align="justify">παντού το όργιο της αγοράς, </div><div align="justify">η ασυδοσία των κερδοσκόπων.</div><div align="justify">Ξέρετε τώρα τίνος είναι η ώρα! </div><div align="justify"> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-8696627434818304858?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-51239547918363820112008-06-21T16:06:00.003+03:002008-06-21T16:15:27.470+03:00<div align="justify">Η Ελλάς του "πίσω" στην Κυρήνεια, της νύχτας των Ιμίων, της Νέας Δημοκρατίας της Μακεδονίας κάνει τυχοδιωκτικές πολεμοκάπηλες κινήσεις εναντίον του Ιράν μαζί με τους νεοναζί της Μ. Ανατολής. Δεν θα μας οδηγήσετε σε περιπέτειες. Δεν είσαστε και απευθείας από τον Αλέξανδρο ρε! Εκείνος έκοβε και γόρδιους δεσμούς. Εσείς η μόνη σχέση που έχετε είναι ότι έχετε δέσει με γόρδιους δεσμούς δανείων τους Έλληνες και τους εαυτούς σας με τον ιμπεριαλισμό. Μακριά ρε από πολεμοκάπηλα σχέδια. Όποιος θέλει ταρζανιές ας τις κάνει εκεί που πονάμε.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-5123954791836382011?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-51448312701434252262008-06-21T01:01:00.003+03:002008-06-21T01:12:12.901+03:00<div align="justify">1.000.000 μάρκα ένα ποσό που πέρασε "απαρατήρητο" από τους Ηρακλειδείς του Σημιτικού Εκσυγχρονισμού ...</div><div align="justify">1.000.000 μάρκα ένα ποσό που ... αγνοούσε το Εκτελεστικό Γραφείο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.</div><div align="justify">Ο Γιώργος Παπανδρέου κάνει ηχηρές δηλώσεις.</div><div align="justify">Η Νέα Δημοκρατία γνωρίζει ότι θα έρθουν και τα δικά της.</div><div align="justify">Εκατομμύρια άνθρωποι πίστεψαν το ΠΑ.ΣΟ.Κ. χρόνια τώρα.</div><div align="justify">Η εξουσία είναι γνωστή πόρνη και Κίρκη μαζί. Το δάκτυλο στο μέλι. </div><div align="justify">Η συγχωρεμένη η ΑΤΑ (Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή) υπήρξε ο κοινός ταξικός εχθρός τόσο της νεοφιλελεύθερης Δεξιάς, όσο και των εκσυγχρονιστών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Τα εκατομμύρια που αποκαλύπτωνται μόνο από την siemens, τι είναι χρυσοντημένα κομψευάμενα λαμόγια;</div><div align="justify">Μια είναι η λύση και την ξέρει ο Λαός.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-5144831270143425226?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-87415632887124125712008-06-17T23:33:00.002+03:002008-06-17T23:40:34.751+03:00Τι δεν ακούσθηκε στην Βουλή για να μην ψηφίσουν την πρόταση για Δημοψήφισμα! Μα πως είναι δυνατόν να αφήσουν να εκφρασθεί ο Λαός; Το θυμάσθε εκείνο το "εχθρός Λαός"; Εκτός από αυτό προσέχουν γιατί ξέρουν! Σε αυτό τον τόπο όσο θα φυτρώνουν ελιές, όσες ορδές και να περάσουν δεν θα χάσουμε την Ελλάδα. Άλλωστε το μίζερο αθηναϊκό Κράτος δεν ήταν ποτέ η μεγαλουργός δύναμη αυτού του Λαού. Των Ελλήνων οι Κοινότητες και οι παρέες γράφουν την ιστορία και θα έρθουν σύντομα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-8741563288712412571?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-92119679605033153792008-06-09T00:22:00.003+03:002008-06-09T00:28:40.617+03:00Ο-λε! Ο-λε! Ο-λε! Αρχίζει το EURO, η Ελλάς στα γήπεδα! Σημαίες στα μπαλκόνια και εθνική ανάταση για κάθε γκολ! Φιέστα για κάθε νίκη! Αν το ξαναπάρουμε θα είναι ο νέος θρίαμβος της φυλής.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-9211967960503315379?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-2947415948591394412008-06-09T00:12:00.003+03:002008-06-09T00:22:36.267+03:00<div align="justify">Τήλος! Τήλος! Πρωτο-πο-ρεία! Μπροστάρης στον αγώνα για τα δικαιώματα! Με Γιώργο Παπανδρέου και Αλέκο Αλαβάνο σε δηλώσεις! Ο "γάμος" μεταξύ ανθρώπων του ίδιου φύλου είναι γεγονός. Ταρα-τα-τζούμ! Ταρα-τα-τζούμ! Ήταν ένα πρόβλημα! Καλά ρε άνθρωποι δεν μπορεί να γίνει κάτι της προκοπής χωρίς τυμπανοκρουσίες και ψευδεπίγραφες ταμπέλες. Γάμος λέει. Όχι ρε παιδιά δεν είναι γάμος. Ονομάστε το όπως θέλετε να έχει και νομική ισχύ αλλά όχι γάμος. Ο Γάμος για τους Χριστιανούς είναι ιερή υπόθεση και μάλιστα με σκοπό. Δεν είναι δυνατόν τα δικαιώματα των ανθρώπων να παίζουν με τα ιερά άλλων.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-294741594859139441?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-22300913402134358402008-05-22T00:18:00.003+03:002008-05-22T01:12:15.277+03:00<div align="justify">"Εθνική" ανάταση και περηφάνεια από την επιτυχία της Καλομοίρας. Η Κακομοίρα Ελλάδα όμως πουλάει τον ΟΤΕ της, θέλει να πουλήσει την Ολυμπιακή της, την ΔΕΗ της, πούλησε την Εθνική της και γενικώς <strong>ΠΩΛΕΙΤΑΙ</strong> όπως έλεγε εκείνη η παλιά και σπουδαία αφίσσα του παλιού ΠΑ.ΣΟ.Κ.</div><div align="justify">Είναι διάκριση η Γιουροβίζιον. Εκεί μπορείς να διακριθείς όσο αμερικανικότερος πολιτιστικά καταντάς. Η "χολέρα των αναβολικών" (Κ. Παπούλιας Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας) για να φέρνει τα τρόπαια. Η Ηλεία πυρπολημένη και παραδομένη στα συμφέροντα. Η Ελλάδα των 4 εκατομμυρίων και βάλε αιχμαλώτων της Αθήνας, των χιλιάδων ανέργων, των υποαπασχολούμενων, των ενοικιαζόμενων, της γενιάς των 700 ευρώ, των εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών, των χιλιάδων ξενοφοβικών. Η Ελλάδα των εραστών του εκσυγχρονισμού και του Νεοφιλελευθερισμού. Η Ελλάδα του Χρηματιστηρίου-Καζίνο. Η Ελλάδα των Κουμπάρων. Η Ελλάδα του "ευχαριστούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής". Η Ελλάδα ορμητήριο των ιμπεριαλιστών. Η Ελλάδα του Σχεδίου Ανάν. Η Ελλάδα των τρομερών κερδών των ολίγων που επιδεικνύουν ταξικό μίσος στο Ασφαλιστικό, τα εργασιακά δικαιώματα και σε κάθε δικαίωμα. Μετά τους φταίει ο πιτσιρικάς που κάνει καταλήψεις και ... έκτροπα. Χρειαζόμαστε μια άλλη πολιτική που δεν θα έρθει έτσι απλά. Όταν δεν θα υπάρχει ο πιτσιρικάς να καίει την ηρωική και τιμημένη σημαία μας, αλλά θα την κρατά με περηφάνεια και θα τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο, τότε σημαίνει ότι έχουν κερδίσει οι δυνάμεις της Ανθρωπιάς, των Αξιών και του Πατριωτισμού.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-2230091340213435840?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-35894524261165173352008-05-04T23:59:00.003+03:002008-05-05T00:10:26.660+03:00<div align="justify">Ο όρος Μακεδονία με όποια χρήση και αν χρησιμοποιηθεί στο όνομα του κράτους των Σκοπίων, μονάχα ως αλυτρωτική "καβάτζα" θα λειτουργήσει. Ο "γεωγραφικός" προσδιορισμός είναι μόνο για χρήση άλλοθι από το πολιτικό προσωπικό που διαχειρίζεται εναλλακτικά την πατρίδα μας και τους πολίτες και για παράταση χρόνου στην υλοποίηση του τυχοδιωκτικού σχεδίου των ιμπεριαλιστών και του ντόπιου προσωπικού τους. Φυσικά όλα αυτά τα γνωρίζουν και οι του "ανήκομεν εις την δύσιν" και οι του "ευχαριστούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής". Μακεδονία - Θράκη - Θεσπρωτία ίσως και Δυτική Μικρά Ασία είναι στην σκακιέρα οι περιοχές ενδιαφέροντος των ιμπεριαλιστών που θα ενθαρρύνουν εθνικούς "αυτοπροσδιορισμούς" και "ευρωπαϊκές στρατηγικές". Εμείς όπως πάντα θα ... πέφτουμε από τα σύννεφα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-3589452426116517335?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-59832884558065050982008-04-16T00:29:00.001+03:002008-04-16T00:32:14.877+03:00Η τραγωδία της Κύπρου καθώς και οι κίνδυνοι που έχουν προκύψει για το έθνος, τόσο από την αδίστακτη επεκτατική πολιτική του Πενταγώνου στα πλαίσια του ΝΑΤΟ όσο και από την προσπάθεια της αμερικανοκίνητης χούντας να μετατραπούν οι ένοπλες δυνάμεις μας αποκλειστικά σε όργανο αστυνόμευσης του Ελληνικού χώρου, κυριαρχούν στη σκέψη κάθε Έλληνα. Όμως η ενότητα του λαού στην απόφασή του να αντιμετωπίσει ανυποχώρητα τον εξωτερικό κίνδυνο δικαιώνει την απραξία της κυβέρνησης σε τρεις κρίσιμους τομείς: την τιμωρία των ενόχων της επταετίας, της σφαγής του Πολυτεχνείου και της Κυπριακής τραγωδίας, την κάθαρση του κρατικού μηχανισμού και την πλέρια αποκατάσταση των θυμάτων της κατοχής. Είναι βαθιά η ανησυχία του Ελληνικού λαού γιατί οι επαγγελίες της κυβέρνησης για την αποκατάσταση ομαλής πολιτικής ζωής θα αποτελέσουν λόγια κενά περιεχομένου αν δεν συνοδευτούν - το γρηγορότερο δυνατό από την τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Λέγεται ότι δεν ήρθε η ώρα. Ότι τώρα παρέχει το εθνικό θέμα. Μα το επιχείρημα δεν ευσταθεί. Πως είναι δυνατό να παραμένουν σε θέσεις κρίσιμες για το έθνος εκείνοι που ευθύνονται για την εθνική συμφορά; Ακριβώς γιατί η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε αποφασιστική καμπή, ακριβώς γι' αυτό το λόγο, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος στην τιμωρία, την κάθαρση και την αποκατάσταση. Για να προστατέψουμε το έθνος, για να ανοίξουμε τον δρόμο που οδηγεί στην αδέσμευτη λαϊκή κυριαρχία και τη δημοκρατία.<br />Σ' αυτά τα πλαίσια πρέπει να ερμηνευτεί και η δικά μας απόφαση να προχωρήσουμε σήμερα σε μια πολιτική πράξη, στη διακήρυξη των βασικών αρχών και στόχων ενός νέου πολιτικού Κινήματος, του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Μόνο με την ενεργό πολιτική παρουσία των πολιτών, απ' άκρου εις άκρο της Ελλάδας, θα εξασφαλιστούν τόσο η εθνική μας ανεξαρτησία όσο και η λαϊκή κυριαρχία. Ήρθε η ώρα να περάσουμε από την παθητική αναμονή στην ενεργό λαϊκή παρουσία για τη διαμόρφωση του μέλλοντος της χώρας μας.<br />Η ρίζα της συμφοράς βρίσκεται στην εξάρτηση της Πατρίδας μας. Τα επτά μεσαιωνικά χρόνια που πέρασαν με τη στυγνή στρατιωτική δικτατορία και η τραγωδία της Κύπρου δεν αποτελούν παρά μια ιδιαίτερα σκληρή έκφραση της εξάρτησης της Ελλάδας από το ιμπεριαλιστικό κατεστημένο των Η.Π.Α. και ΝΑΤΟ. Μεταβλήθηκε η Ελλάδα σε προχωρημένο πυρηνικό φυλάκιο του Πενταγώνου για να εξυπηρετηθούν πιο αποτελεσματικά τα στρατιωτικά και οικονομικά συμφέροντα των μεγάλων μονοπωλίων. Διαβρώθηκε ο κρατικός μηχανισμός, οι ένοπλες δυνάμεις, τα κόμματα, ο συνδικαλισμός, η Πολιτική ηγεσία του τόπου έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η επιβολή ξενοκίνητης στρατιωτικής δικτατορίας, όταν αυτό κρίθηκε πως συνέφερε την Ουάσιγκτον. Επιβλήθηκε η στρατιωτική δικτατορία για να ανακοπεί η πορεία του λαού μας προς τη λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία. Προκλήθηκε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και ακολούθησε η βάναυση τουρκική εισβολή στην Κύπρο, για να διχοτομηθεί η μεγαλόνησος και να αποτελέσει τελικά ένα νέο στρατιωτικό ορμητήριο των Η.Π.Α. και του ΝΑΤΟ στην ανατολική Μεσόγειο.<br />Μεταβλήθηκε η πατρίδα μας σε ξέφραγο αμπέλι, για να διαβρωθεί η οικονομία μας από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις των Η.Π.Α. και της Δύσης με τη συνεργασία πάντα του ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου. Για να μαραθεί η ελληνική ύπαιθρος, για να μην αποδίδει ο ιδρώτας του αγρότη, για να συνεχιστεί η μετανάστευση, η προσφορά φτηνής εργασίας στην Πρωτεύουσα, μα και στην ξενιτιά, την Ευρώπη, την Αυστραλία, τον Καναδά.<br />Η πορεία προς την υποτέλεια, την υπονόμευση των εθνικών μας συμφερόντων, τη διάβρωση της λαϊκής κυριαρχίας, τον οικονομικό μαρασμό και την εκμετάλλευση του Έλληνα εργαζομένου πρέπει να ανακοπεί. Αντίθετα, πρέπει να προχωρήσουμε με θάρρος και αποφασιστικότητα στη θεμελίωση μιας νέας Ελλάδας.<br />Από την ιδρυτική διακήρυξη του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-5983288455806505098?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-85211767334117681572008-04-16T00:14:00.000+03:002008-04-16T00:16:18.917+03:00Στις 16 Οκτώβρη του 2007 στη Λισσαβόνα, οι 27 αρχηγοί των κρατών-μελών της ΕΕ ενέκριναν ομόφωνα μια νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη, τη Συνθήκη της Λισσαβόνας όπως την ονόμασαν.<br />Η Ελληνική κυβέρνηση ετοιμάζεται με συνοπτικές διαδικασίες να επικυρώσει τη νέα Ευρωπαϊκή Συνθήκη της Λισσαβόνας, χωρίς να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για τις συνέπειες που θα έχει στη ζωή του από τη νέα αυτή Συνθήκη, χωρίς να ζητήσει την έγκριση του.<br />Το ίδιο έγινε και με τη Συνθήκη του Μάαστριχ το 1992, που αποτέλεσε τη μήτρα όλων των πολιτικών της ΕΕ, με αρνητικές συνέπειες σε βάρος των λαών μαζί και του Ελληνικού, σε όλους τους τομείς της ζωής του συσσωρεύοντας προκλητικά κέρδη για το κεφάλαιο.<br />Με τη νέα Ευρωσυνθήκη ουσιαστικά επανέρχεται το Ευρωσύνταγμα, αφού έχουν το ίδιο περιεχόμενο και το οποίο δύο τουλάχιστον λαοί (Γαλλία- Ολλανδία) το απέρριψαν με δημοψήφισμα πριν τρία χρόνια. Αυτό το καταψηφισμένο Ευρωσύνταγμα μετονομάστηκε συνθήκη της Λισσαβόνας, για να παρακάμψουν τα δημοψηφίσματα, για να φιμώσουν την αντίθεση των λαών στην Ευρωένωση και στην ενίσχυση των εξουσιών της. Σύμφωνα με έρευνες το 70% των λαών των 5 μεγαλύτερων κρατών μελών της ΕΕ ζητάει δημοψήφισμα, ενώ το 61% δηλώνει πλήρη άγνοια για τη νέα Ευρωσυνθήκη. Η μεθόδευση παράκαμψης της θέλησης των λαών δείχνει περιφρόνηση της ετυμηγορίας τους.<br />Η Συνθήκη της Λισσαβόνας, όπως και το Ευρωσύνταγμα :<br />- Ενισχύει τα μιλιταριστικά χαρακτηριστικά, τις εξουσίες του Υπατου Εκπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική, το δικαίωμα στρατιωτικών, αστυνομικών και πολιτικών επεμβάσεων σε κράτη μέλη και σε τρίτες χώρες, τη στενότερη συνεργασία με το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ .<br />- Περιορίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών, αναγνωρίζει την υπεροχή του ενωσιακού δικαίου έναντι των εθνικών δικαίων.<br />- Αναπτύσσει νέες πολιτικές εκμετάλλευσης των εργαζομένων και κατεδάφισης εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, βαθαίνοντας τον αντιλαϊκό δρόμο που άνοιξε το Μάαστριχ, η Στρατηγική της Λισσαβόνας, η οδηγία «Μπολκενστάιν και η «ευελφάλεια».<br />- Καταργεί το βέτο σε 50 τομείς, σε όφελος των ισχυρών χωρών της Ευρωένωσης.<br />- Ενισχύει αποφασιστικά τις αστυνομικές και κατασταλτικές εξουσίες σε κεντρικό επίπεδο και σε κάθε κράτος μέλος χωριστά, στην κατεύθυνση δημιουργίας ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτικής εσωτερικής τάξης και ασφάλειας.<br />- Περιορίζει ασφυκτικά ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, προσθέτοντας στο υπάρχον «αντιτρομοκρατικό» πακέτο την καταπολέμηση των «ριζοσπαστικών» ιδεολογιών.<br /> <br />Για τους παραπάνω λόγους,<br />Εμείς που υπογράφουμε αυτή την έκκληση, ζητάμε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, ώστε να δοθεί στον ελληνικό λαό, για μια φορά, η δυνατότητα να εκφράσει τη θέλησή του απέναντι στην ΕΕ και τη νέα Ευρωσυνθήκη. Καλούμε να αναληφθούν όλες οι αναγκαίες πρωτοβουλίες για να ξεκινήσει μια πλατιά συζήτηση μέσα στο λαό, με κάθε δυνατή μορφή.<br /><br /><br />ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΕΣ, ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΧΩΡΩΝ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-8521176733411768157?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-77000503458338852932008-03-31T09:00:00.002+03:002008-03-31T09:05:50.851+03:00<div align="justify">Στην εποχή της μονοκρατορίας των ΗΠΑ το ζητούμενο δεν είναι ένας ανταγωνιστής της σε επίπεδο ιμπεριαλιστών, αλλά η αντίσταση και η ανυπακοή. Αυτή μπορεί να γίνει με ποικίλους τρόπους και πάνω από όλα οργανωμένα. Θέλει ακηδεμόνευτα μαζικά κινήματα και πατριωτική-αντικαπιταλιστική-απελευθερωτική αντίληψη από πολίτες, έθνη και Λαούς. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-7700050345833885293?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-37705146574872094422008-03-31T08:36:00.003+03:002008-03-31T09:00:08.226+03:00<a href="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R_B7vSEzJMI/AAAAAAAAAB0/4CS6jOZznyc/s1600-h/belog.png"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183779223339476162" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R_B7vSEzJMI/AAAAAAAAAB0/4CS6jOZznyc/s320/belog.png" border="0" /></a> <a href="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R_B7vSEzJNI/AAAAAAAAAB8/B7cHbAPMOGA/s1600-h/NikosBeloyannis.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183779223339476178" style="CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R_B7vSEzJNI/AAAAAAAAAB8/B7cHbAPMOGA/s320/NikosBeloyannis.jpg" border="0" /></a><br /><br />Νίκος Μπελογιάννης<br />Με τον Άρη Βελουχιώτη είναι το δίδυμο των ελλήνων κομμουνιστών που διδάσκουν ήθος, πίστη στον σκοπό και την οργανωμένη πάλη.<br /><br /><br /> Εκτελέστηκες στις 4 και 12’ το πρωί της Κυριακής της 30ης Μάρτη του 1952.Ημέρα Κυριακή ούτε οι Γερμανοί στην Κατοχή δεν εκτελούσαν μελλοθάνατους.Ακόμα και ο συντηρητικός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Σπυρίδων Βλάχος, ζήτησε από το βασιλιά να μην γίνουν εκτελέσεις δηλώνοντας: «Έχω συγκλονιστεί απ’ το ηθικό μεγαλείο του Μπελογιάννη. Το θεωρώ ανώτερο κι από των πρώτων Χριστιανών, γιατί ο Μπελογιάννης (θυσιάζεται ενώ) δεν πιστεύει ότι υπάρχει μέλλουσα ζωή».Το 1932 έγινες μέλος της ΟΚΝΕ (Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαίων Ελλάδας) και το 1934 μέλος του ΚΚΕ. Το 1935 εκλέχτηκες γραμματέας της κομματικής οργάνωσης Αμαλιάδας..Ξεσηκώνει τους σταφιδοπαραγωγούς. Βγαίνουν στους δρόμους. Ξεσπούν απεργίες.Το Μάρτη του 1936 συλλαμβάνεσαι ως υπαίτιος της οργάνωσης της απεργίας στην Αμαλιάδα και εξορίζεται στην Ίο για ένα χρόνο.Εξορίστηκε χωρίς δίκη. Τον Μάιο δικάστηκε και καταδικάστηκε ερήμην σε δύο χρόνια φυλάκιση. Αυτή ήταν η αιτία που αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο.Τον Ιούνη του 1936 άσκησες έφεση στην απόφαση και επέστρεψες στην Αμαλιάδα.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/Rtc6-Uy_lZI/AAAAAAAAAhE/njZSyl7yhhg/s1600-h/200px-Hammer_and_sickle.svg.png"></a>Είναι η εποχή που οι κομμουνιστικές ιδέες έχουν μεγάλη επίδραση στον ελληνικό. Οι έλληνες εργάτες και αγρότες ξεχύνονται στους δρόμους και ζητούν τα δίκια τους. Την περίοδο αυτή ψηφίζεται ο Αναγκαστικός Νόμος 375 του 1936 περί κατασκοπείας, σύμφωνα με τον οποίο, ακόμα και σε ειρηνική περίοδο, μπορεί να καταδικαστεί κάποιος από στρατοδικείο ακόμα και σε θάνατο, για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, με το πρόσχημα της κατασκοπείας. Το 1936 συλλαμβάνεται μαζί με χιλιάδες κομμουνιστές και εκτοπίζεται.Το Δεκέμβρη του 1936, στη στρατιωτική του θητεία, συλλαμβάνεσαι και πάλι για την πολιτική σου δράση μέσα στο στρατό.Στη σύλληψη αυτή υφίσταται ξυλοδαρμούς και απάνθρωπα βασανιστήριαΤον Ιούνιο του 1937 επιστρέφεις στην Πάτρα και αναλαμβάνεις την αρχηγία της περιφερειακής διοίκησης του κόμματος. Τον Μάιο του 1938 συλλαμβάνεσαι και καταδικάζεσαι σε 5 χρόνια φυλάκιση και 2 χρόνια εξορία. Μεταφέρεσαι στις φυλακές της Αίγινας.Ήταν φριχτά τα βασανιστήρια εκεί . Πολλοί αναγκάζονται να υπογράψουν δηλώσεις μετάνοιας. Οι πολιτικοί κρατούμενοι της Αίγινας έλεγαν πως ο Μπελογιάννης ήταν ο άνθρωπος που τους βοηθούσε να ξεπεράσουν τις δυσκολίες, τους έδινε κουράγιο και ενέπνεε εμπιστοσύνη.Στη συνέχεια μεταφέρεσαι στις φυλακές Ακροναυπλίου.Η ιταλική επίθεση και η φασιστική εισβολή των Γερμανών βρήκε τον εκεί. Μαζί με τους υπόλοιπους πολιτικούς κρατούμενους της φυλακής ζητήσανε να υπερασπιστούνε την πατρίδα στο μέτωπο. Η κυβέρνηση όμως αρνήθηκε. Τον Απρίλη του 1941 τους παρέδωσε στους κατακτητές.Την άνοιξη του 1943, ασθενής μεταφέρεσαι για νοσηλεία στην Αθήνα. Λίγους μήνες μετά δραπετεύεις και εντάσσεσαι στις γραμμές του ΕΛΑΣ Πελοποννήσου ως καπετάνιος.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/Rtc6pky_lYI/AAAAAAAAAg8/y4wp87K9ESc/s1600-h/aris.jpg"></a>Τότε μαζί με τον Άρη Βελουχιώτη οργανώνει την καταστροφή της γερμανικής βάσης στα Βουρλά, την κατάληψη της Καλαμάτας, της Σπάρτης και της Τρίπολης, το φθινόπωρο του 1944.Μετά την απελευθέρωση της χώρας από τους Γερμανούς γίνεσαι υπεύθυνος του τμήματος διαφώτισης του ΚΚΕ στην Πελοπόννησο. Στον «εμφύλιο» γίνεσαι πολιτικός επίτροπος της 10ης Μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ).Τον Αύγουστο του 1948, στις μάχες του Γράμμου, τραυματίζεται αλλά παραμένει στη θέση σου ενθαρρύνοντας τους συντρόφους σου.Τον Αύγουστο του 1949 ο ΔΣΕ αναγκάζεται να σταματήσει τον ένοπλο αγώνα. Σου ανατέθηκε μια τελευταία αποστολή ιδιαίτερα επικίνδυνη.Τον Οκτώβρη του 1949 πραγματοποιεί «απομακρυσμένη» επίθεση στη Θεσσαλία, με μερικά αποσπάσματα του ΔΣΕ, σαν αντιπερισπασμό, ώστε οι υπόλοιποι αντάρτες που είχαν εγκλωβιστεί στη Μακεδονία να διαφύγουν για τις χώρες του ανατολικού μπλοκ. Η επιχείρηση στέφεται με επιτυχία.Έφυγες με το τελευταίο απόσπασμα. Πέρασες τα σύνορα αφού σιγουρεύτηκες πως όλοι οι άλλοι είναι ασφαλείς.Με την βοήθεια των αμερικάνων στήνεται ένα παντοδύναμος στρατιωτικό - αστυνομικο - παρακρατικός κατασταλτικός μηχανισμός και αρχίζει ένα νέο κύμα τρομοκρατίας του λαού. Στόχος η εδραίωση της δεξιάς στην εξουσία. Οι διωγμοί που δέχονται την περίοδο αυτή οι έλληνες αγωνιστές ξεπερνούν κι αυτούς που δέχθηκαν λίγα χρόνια πριν από τους Γερμανούς ναζί. Τα δικαστήρια, σε καθημερινή βάση και με κατασκευασμένες κατηγορίες, στέλνουν στις φυλακές και την εξορία όλους εκείνους που αντιστάθηκαν στη ναζιστική κατοχή, ε<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/Rtc7kky_lbI/AAAAAAAAAhU/MIhveMATzWQ/s1600-h/getphoto1.php"></a>νώ απ’ την άλλη δίνουν άφεση αμαρτιών στους ταγματασφαλίτες και τους συνεργάτες των χιτλερικών. Παρά την τραγική αυτή κατάσταση, η Αριστερά κατορθώνει στις εκλογές του Μάρτη του 1950 να μπει στη Βουλή με το συνδυασμό «Δημοκρατική Παράταξη» και να εκλέξει παρ’ όλη τη βία που ασκείται, 22 βουλευτές. Έτσι, σε πείσμα όλων των διωγμών που υφίσταται ο αριστερός κόσμος στην Ελλάδα, αρχίζει να διαφαίνεται μια ελπίδα για νόμιμη δράση. Αυτό βέβαια δεν θα ήθελαν να συμβεί σε καμιά περίπτωση οι Αμερικάνοι και τα τσιράκια τους. Το γεγονός είχε επισημανθεί από την υπηρεσία δίωξης του κομμουνισμού και άρχισαν να λαμβάνουν τα μέτρα τους.Τον Ιούνη του 1950 επιστρέφεις στην Ελλάδα, με εντολή από το κόμμα να αναλάβεις (σε συνεργασία με το Νίκο Πλουμπίδη) την ανασυγκρότηση και την οργάνωση του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ στην Αθήνα. Στις 20 Δεκέμβρη, συλλαμβάνεσαι.Μαζί του συλλαμβάνεται η σύντροφος του Έλλη Ιωαννίδου-Παππά αδελφή της Διδώς Σωτηρίου, μητέρα τότε βρέφους δύο τριών μηνών και πολλοί άλλοι σύντροφοί του. Η σύλληψή τους ανακοινώνεται επίσημα από την Ασφάλεια μισό μήνα αργότερα στις 5 Γενάρη του 1951. Επί 9 μήνες οι δήμιοι της ελληνικής αστυνομίας βασανίζουν, το Μπελογιάννη και τους άλλους κομμουνιστές με στόχο να τους αποσπάσουν ομολογίες ώστε να παρουσιάσουν το ΚΚΕ σαν ένα «συνωμοτικό μηχανισμό, εχθρικό προς το έθνος». Το θάρρος και η σταθερότητα του Μπελογιάννη και των συντρόφων του θα καταπλήξουν τους οργανωτές αυτής της σκηνοθεσίας.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/Rtc35ky_lTI/AAAAAAAAAgU/8ZMQ3SGnhDo/s1600-h/1dpa28c.jpg"></a>Στις 19 Οκτώβρη του 1951 αρχίζει η δίκη του Μπελογιάννη στο στρατοδικείο της Αθήνας. Ο συνολικός αριθμός των κατηγορουμένων είναι 93. Η κατηγορία βασίζεται στον Αναγκαστικό Νόμο 509/1947. Με το νόμο αυτό που ψηφίστηκε στα τέλη του 1947 το ΚΚΕ θεωρήθηκε παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα που δρούσε ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.Πρόεδρος των στρατοδικών είναι ο φασίστας αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Σταυρόπουλος. είχε αποστρατευθεί από τον Αύγουστο του ίδιου χρόνου και δεν μπορούσε να συμμετέχει σε δικαστήριο, πόσο μάλλον να τεθεί επικεφαλής. Η κυβέρνηση Πλαστήρα όμως τον επανέφερε στην ενεργό δράση με διάταγμα που μάλιστα είχε και ημερομηνία 29 Οκτώβρη του 1951 αρκετές μέρες δηλαδή μετά την έναρξη της δίκης. Αυτός όμως δίκαζε από την 19η του Οκτώβρη.Μαζί με το Σταυρόπουλο ήταν στρατοδίκης και ο γνωστός από τα επόμενα χρόνια, ταγματάρχης τότε, Γεώργιος Παπαδόπουλος μέλος του ΙΔΕΑ. Ο ΙΔΕΑ (Ιερός Δεσμός Ελλήνων Αξιωματικών) ήταν μια φασιστική οργάνωση του στρατού με άμεσες διασυνδέσεις με τους Αμερικανούς. Ουσιαστικά δημιουργήθηκε από τη CIA με τις ευλογίες του διαβόητου ελληνοαμερικάνου πράκτορα του πενταγώνου Τομ Καραμπεσίνη και του προκλητικότατου αμερικανού πρεσβευτή Πιουριφόι. Ο Παπαδόπουλος θα επεδίωκε να επιτευχθεί η θανατική ποινή σε όσο το δυνατό περισσότερους κατηγορούμενους. Ο Πλαστήρας είχε υποσχεθεί την κατάργηση των έκτακτων στρατοδικείων.Εκείνη την περίοδο συνεδρίαζε ο ΟΗΕ και υπήρχε ελληνική αντιπροσωπεία που δεχόταν σκληρή κριτική από τις σοσιαλιστικές χώρες σχετικά με τα έκτακτα στρατοδικεία και τους διωγμούς των κομμουνιστών. Ταυτόχρονα είχε δημιουργηθεί ένα παγκόσμιο κλίμα αλληλεγγύης στους κατηγορούμενους και το Μπελογιάννη και καταδίκης της τρομοκρατίας που απλώθηκε στην Ελλάδα. Μάταια όμως.Στην απολογία του ο Μπελογιάννης με θάρρος και χωρίς περιστροφές υπερασπίστηκε τις ιδέες του και η δίκη εξελίχθηκε σε δριμύ κατηγορώ προς το αντιδραστικό καθεστώς.«Είμαι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το κόμμα μου παλεύει και χαράζει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας. Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ.Ποιος ξένος πράκτορας δίνει με τέτοια απλοχεριά τη ζωή του, όπως τη δίνουν χιλιάδες κομμουνιστές; Οι θυσίες αυτές μόνο με τις θυσίες των πρώτων χριστιανών μπορεί να συγκριθούν. Αλλά και πάλι υπάρχει μια διαφορά, ότι ενώ οι χριστιανοί δέχονταν το μαρτύριο και το θάνατο, ελπίζοντας να κληρονομήσουν τη βασιλεία των ουρανών, οι κομμουνιστές δίνουν τη ζωή τους μην ελπίζοντας σε τίποτα. Τη δίνουν για ν' ανατείλει στην ανθρωπότητα ένα καλύτερο, ευτυχισμένο αύριο, που αυτοί δε θα το ζήσουν. Ποιο όργανο των ξένων μπορεί να προσφέρει τη ζωή του σ' έναν τέτοιο μεγάλο σκοπό;Θα έλεγα ότι "δε μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου", γιατί ο κόσμος το<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/Rtc4H0y_lUI/AAAAAAAAAgc/wXssFD4Bz-k/s1600-h/011g.jpg"></a> 'χει τούμπανο τι ρόλο παίζουν οι Αμερικανοί στην Ελλάδα. Και εδώ μέσα αποδείχτηκε ο ρόλος τους, ακόμη και στις ανακρίσεις της Ασφάλειας. Οι κομμουνιστές δεν είναι όργανα των ξένων. Ο κομμουνισμός είναι πανανθρώπινο ιδανικό και παγκόσμιο κίνημα. Ξεκίνησε μια φούχτα τον καιρό του Μαρξ, έφτασε σήμερα τα 800 εκατομμύρια και αύριο θα απλωθεί σε όλον τον κόσμο. Μπορεί ποτέ όργανα των ξένων να δημιουργήσουν ένα τέτοιο μεγαλειώδες κίνημα; Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει στο λαό βαθιές ρίζες. Συνδέεται μαζί του με ακατάλυτους δεσμούς αίματος και δεν μπορεί κανείς να το εξοντώσει ούτε με στρατοδικεία, ούτε με εκτελεστικά αποσπάσματα. Ο στόχος μας ήταν και είναι να προστατέψουμε τα συμφέροντα του λαού και της χώρας μας….Τα δικαστήριά σας είναι δικαστήρια σκοπιμότητας. Γι’ αυτό δε ζητώ την επιείκειά σας. Αντικρίζω την καταδικαστική σας απόφαση με περηφάνια και ηρεμία. Με το κεφάλι ψηλά θα σταθώ μπροστά στο εκτελεστικό σας απόσπασμα. Αλλά είμαι σίγουρος πως θα ‘ρθει η μέρα, που οι ίδιοι δικαστές που τώρα με δικάζουν, θα ζητήσουν χάρη απ’ τον ελληνικό λαό. Δεν έχω άλλο τίποτε να πω."<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/Rtc5Uky_lXI/AAAAAAAAAg0/j_SuL3W_EhY/s1600-h/belog.gif"></a>Ο Μπελογιάννης ξανακάθισε στη θέση του. Μια από τις κατηγορούμενες τού πρόσφερε ένα γαρύφαλλο. Αυτός χαμογέλασε. Αυτή την εικόνα αποτύπωσε στε σκίτσο ο Πάμπλο Πικάσο. Το κόκκινο γαρύφαλλο έγινε σύμβολο πάλης του ελληνικού λαού στους κατοπινούς αγώνες.Το πρωί της 16ης Νοέμβρη του 1951 το στρατοδικείο βγάζει την απόφαση. Ο Μπελογιάννης μαζί με άλλους 11 καταδικάζονται σε θάνατο. Τα ονόματα των υπολοίπων ήταν: Έλλή Ιωαννίδου - Παπά, Θεοδώρα Γεωργιάδου, Αφροδίτη Μανιάτη, Καλλιόπη Παπαδοπούλου, Λίζα Κότου, Στάθης Δρομάζος, Στέργιος Γραμμένος, Δημήτρης Καλοφωλιάς, Δημήτρης Κανελλόπουλος, Αθανάσιος Κανελλόπουλος, Πέτρος Παπανικολάου. Ο Μπελογιάννης μεταφέρεται στις φυλακές της Κέρκυρας.Η απόφαση του δικαστηρίου προκαλεί θύελλα αντιδράσεων σ’ όλο τον κόσμο. Διαδηλώσεις, πορείες, γινόταν στη διάρκεια της δίκης αλλά και μετά την απόφαση.Στην Ιταλία κηρύσσονται στάσεις εργασίας. 300 ιταλοί γερουσιαστές απευθύνουν στον Σοφοκλή Βενιζέλο, που επισκέπτεται τη Ρώμη «πρωθυπουργεύων» αφού ο Πλαστήρας νοσεί βαριά, δριμύ υπόμνημα για ματαίωση των εκτελέσεων. Ο Τύπος βράζει.Ο ραδιοφωνικός σταθμός των Παρισίων στις 4 Μαρτίου μεταδίδει ότι η καταδίκη Μπελογιάννη και λοιπών αφορά «διωγμό πολιτικών αντιπάλων».Τα επεισόδια της 20ής Μαρτίου 1952 έξω από την ελληνική πρεσβεία Βιέννης, όπου σύμφωνα με την έκθεση του πρέσβη X. Ζαμαρία γύρω στους 800 διαδηλωτές προέβησαν σε καταστροφές ρίχνοντας πέτρες και σπάζοντας τζάμια, θα απασχολήσουν για ημέρες τον Τύπο αλλά και το σύνολο του διπλωματικού σώματος στην αυστριακή πρωτεύουσα.Ενα μήνα μετά, στις 23 Απριλίου, οργανώνεται σε κεντρικό κτίριο των Βρυξελλών ομιλία του γάλλου δικηγόρου Claude Dennery με πολυπληθές ακροατήριο. Σκοπός η ενημέρωση του κοινού για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα.Τα φύλλα των «New York Times» και της «Herald Tribune» αφιερώνουν άρθρα τους την 1η Απριλίου 1952 στις εκτελέσεις «ερυθρών πρακτόρων» στην Αθήνα.Ο βρετανικός Τύπος αναφέρεται στο γεγονός της δίκης και καταδίκης των ελλήνων «κατασκόπων» με ιδιαίτερη προσοχή.Τηλεγραφήματα συμπαράστασης, στέλνονταν απ’ όλα τα μέρη του κόσμου. Με πρωτοβουλία της Σοβιετικής ένωσης το ζήτημα συζητήθηκε στην 6η Σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ. Αλλά με τις πιέσεις που άσκησαν οι αμερικάνοι δεν παίρνεται καμιά πρωτοβουλία από τον Οργανισμό. Στην Ελλάδα όμως η κυβέρνηση δεν μπορούσε να παραβλέψει αυτή την παγκόσμια αντίδραση και ο Πλαστήρας αναγκάζεται να δηλώσει ότι η απόφαση δε θα εκτελεστεί. Η δήλωση όμως αυτή ήταν ένας ελιγμός που αναγκάστηκε να κάνει η κυβέρνηση.Πολύ γρήγορα ετοιμάζει νέα σκευωρία ενάντια στο Μπελογιάννη, μια νέα δίκη με βαρύτερες κατηγορίες όπως η κατασκοπεία, με στόχο να αναιρεθεί η αμνηστία που υποχρεώθηκε να του δώσει. Οι Αμερικάνοι εκβιάζουν πλέον ανοιχτά προς αυτή την κατεύθυνση. Η αμερικανική κυβέρνηση δηλώνει πως θα περικόψει την «οικονομική βοήθεια» στην Ελλάδα. Ο Πιουριφόι σε συνέντευξή του λέει προκλητικά πως «η Ελλάς έχει ανάγκη ισχυράς κυβερνήσεως».Στις 15 Φλεβάρη του 1952 η δεύτερη δίκη του Μπελογιάννη. Οι κατηγορούμενοι εκτός απ’ τον ίδιο είναι άλλοι 28. Η κατηγορίες αυτή τη φορά βασίζονται στον Αναγκαστικό Νόμο 375/1936 περί κατασκοπίας, που θέσπισε ο Μεταξάς.Στη νέα του απολογία ο Μπελογιάννης καταρρίπτει όλες τις συκοφαντίες. Η απολογία του στη δεύτερη δίκη έχει μείνει σαν ένα φλογερό ντοκουμέντο θάρρους:«Την ευθύνη για το ότι η ελληνική γη είναι σπαρμένη με τάφους και ερείπια, τη φέρουν μόνο οι ξένοι ιμπεριαλιστές και οι έλληνες υπηρέτες τους…» «Εμείς πιστεύουμε στη ορθότητα της θεωρίας, που γέννησαν τα μυαλά των πιο πρωτοπόρων ανθρώπων. Και το νόημα του αγώνα μας είναι η θεωρία αυτή να γίνει πραγματικότητα τόσο για την Ελλάδα όσο και για όλο τον κόσμο…» «Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από εκείνους που μας κατηγορούν. Το αποδείξαμε τότε που η λευτεριά, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα βρίσκονταν σε κίνδυνο. Παλεύουμε για να ξημερώσουν και για την πατρίδα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο. Κι αν χρειαστεί θυσιάζουμε γι’ αυτό και τη ζωή μας.»Το δικαστήριο αποφασίζει και πάλι τη θανατική ποινή για τους 8 κατηγορούμενους. Εκτός από το Μπελογιάννη, σε θάνατο καταδικάζεται ο Δημήτρης Μπάτσης, ο Ηλίας Αργυριάδης, ο Νίκος Καλούμενος, ο Τάκης Λαζαρίδης, ο Χαρίλαος Τουλιάτος, ο Μιλτιάδης Μπισμπιάνος και η Έλλη Ιωαννίδου. Ήταν 1η Μάρτη του 1952.Στις 29 του Φλεβάρη ο Μπελογιάννης καταφέρνει να δώσει ένα σημείωμα σε έναν δημοσιογράφο, αφού του είχε υποσχεθεί ότι θα το δημοσιεύσει. Το παραθέτουμε ολόκληρο:«Οι οργανωτές αυτής της δίκης, ντόπιοι και ξένοι, κατέβαλλαν πρωτοφανείς προσπάθειες για να κατασυκοφαντήσουν τον αγώνα του ΚΚΕ, χωρίς να διστάσουν ούτε μπροστά στη διαστρέβλωση γνωστών κειμένων. Απέναντι σ’ αυτές τις<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/Rtdc9Ey_leI/AAAAAAAAAhs/A1XKe_0-Gso/s1600-h/getImage.do.jpg"></a> προσπάθειες εμείς βρεθήκαμε τελείως ανυπεράσπιστοι, γιατί μέσα στα απομονωτήρια της ασφάλειας δε μας δόθηκε καθόλου ο χρόνος και η δυνατότητα να μελετήσουμε και να συγκεντρώσουμε τα απαραίτητα για την υπεράσπισή μας στοιχεία.Έτσι υποχρεωθήκαμε να παλαίψουμε κάτω από απαράδεχτα άνισους όρους. Αλλά παρ’ όλα αυτά, αποδείχτηκε ότι το ΚΚΕ είναι κόμμα πατριωτικό, με τίτλους εθνικούς, που κανένα άλλο κόμμα δεν έχει να παρουσιάσει. Γιατί στο βωμό της ανεξαρτησίας και της ελευθερίας της Ελλάδος έχει προσφέρει φοβερές εκατόμβες. Και αν δεν υπήρχαν σήμερα οι έμποροι και οι κάπηλοι του μίσους, η συμβολή του ΚΚΕ στην ειρήνευση του τόπου θα είχε εκτιμηθεί όχι μόνο από τους φίλους, αλλά και από τους τίμιους και καλόπιστους αντιπάλους μας. Γι’ αυτό οι σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος δεν δολοφονούν εμάς. Δολοφονούν την ειρήνευση και την τιμή της Ελλάδος. 29/2/52 Νίκος Μπελογιάννης»την 1η Μάρτη του 1952. Ο Μπελογιάννης και άλλοι επτά σύντροφοί του (ανάμεσά τους και οι Δ. Μπάτσης, Η. Αργυριάδης και Ν. Καλούμενος που αντίκρισαν μαζί του το εκτελεστικό απόσπασμα) καταδικάστηκαν σε θάνατο, αλλά προσφεύγουν στο συμβούλιο χαρίτων ως ύστατη προσπάθεια να εμποδίσουν το μοιραίο, συνεπικουρούμενοι από τα εκατομμύρια των επωνύμων και ανωνύμων που αγωνίζονται στην Ελλάδα και στο εξωτερικό ώστε ν' αποτραπεί η δολοφονία.Η «Φωνή της Αμερικής» μετέδιδε ικανοποιημένη:«Η δίκη αυτή είναι ένα από τα σπουδαιότερα παγκόσμια γεγονότα τα οποία εσημειώθησαν τον Φεβρουάριον του ’52. Αποτελεί δίδαγμα δια τον ελεύθερον κόσμον. Αποδεικνύει ότι τα απανταχού κομμουνιστικά κόμματα δεν εμπνέονται από πολιτικούς σκοπούς αλλά αποτελούν οργανώσεις κατασκοπείας».Οι προοδευτικοί άνθρωποι μέσα και έξω απ’ την Ελλάδα ξεσηκώνονται και απαιτούν να μην εκτελεστεί η απόφαση. Χιλιάδες διαμαρτυρίες και τηλεγραφήματα απ’ όλο τον κόσμο ζητούν τη ματαίωση της εκτέλεσης. Διεθνούς φήμης καλλιτέχνες όπως ο Τσάρλι Τσάπλιν, συγγραφείς όπως ο Σαρτρ, ο Κοκτώ, ο Μπενουά, γάλλοι υπουργοί, ο ίδιος ο Ντε Γκώλ, πρόεδροι ακαδημιών και ακυρωτικών δικαστηρίων στέλνουν τηλεγραφήματα εναντίωσης στις εκτελέσεις."Λίγο αργότερα έρχεται στη δημοσιότητα το γράμμα του Νίκου Πλουμπίδη που αναλαμβάνει κάθε ευθύνη για την καθοδήγηση του παράνομου μηχανισμού του ΚΚΕ και υπόσχεται να παρουσιαστεί στις αρχές με τον όρο να μην εκτελεσθεί ο Μπελογιάννης. Ο Πλαστήρας με την επιστολή αυτή βρίσκει το νομικό πάτημα που χρειάζεται για τη ματαίωση της εκτέλεσης αλλά δεν θέλει. Ακολουθεί η διάψευση από το ΚΚΕ που χαρακτηρίζει την επιστολή “μύθευμα της αστυνομίας” και ο Πλαστήρας αποθρασύνεται."Το Συμβούλιο Χαρίτων συνεδρίασε το απόγευμα της Παρασκευής 28 Μάρτη 1952 και αργά τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας έβγαλε απόφαση με την οποία απέρριπτε τις αιτήσεις χάριτος των Μπελογιάννη, Αργυριάδη, Καλούμενου και Μπάτση. Την επομένη, Σάββατο 29 Μάρτη, αργά το βράδυ, ο βασιλιάς Παύλος κοινοποίησε στην κυβέρνηση την απόφασή του με την οποία ενέκρινε την απόφαση του Συμβουλίου Χαρίτων.Ο υπουργός Δικαιοσύνης κος Παπασπύρου διαβεβαίωνε μέχρι της 2 τα ξημερώματα ότι δεν θα γίνουν έπ’ ουδενί.Στις 3 το πρωί της Κυριακής της 30ης Μάρτη του 1952, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στο Μπελογιάννη, τον Καλούμενο, τον Αργυριάδη και το Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος απορρίφθηκε. Στις 3.20΄αποχωρούσε η φάλαγγα από τις φυλακές και στις 3.48΄ βρίσκονταν οι μελλοθάνατοι στον τόπο εκτέλεσης το Γουδί.<br />Ο αρχιφύλακας με τη συνοδεία φυλάκων μπήκε στα κελιά της Απομόνωσης, τα άνοιγε ένα ένα και έπαιρνε αυτούς που επρόκειτο να εκτελεσθούν. Σε όλο αυτό το διάστημα η Ελλη Ιωαννίδου-Παππά κραύγαζε από το κελί της απεγνωσμένα «να την πάρουν και αυτήν».<br />Ηταν πολύ ζεστή η μέρα, πριν από λίγες μέρες κάποια εφημερίδα την ανέφερε ως μία από τις δύο-τρεις πιο ζεστές μέρες του περασμένου αιώνα αυτήν την εποχή.Η πομπή με τα καμιόνια διέσχισε την Αθήνα και έφτασε στο Γουδί. Ηταν νύχτα ακόμα και τους τουφέκισαν με το φως που έριχναν οι προβολείς των αυτοκινήτων.Αρνήθηκαν να τους δέσουν τα μάτια. Στις 4 και 12’ έπεσαν νεκροί μερικά μέτρα μπροστά από το εκτελεστικό απόσπασμα."Τα πτώματα έμειναν στο τόπο που έπεσαν μέχρι το πρωί. Από την προηγούμενη μέρα όμως έχει δοθεί η εντολή να ανοιχτούν 4 τάφοι στο 32ο τετράγωνο του Γ΄ Νεκροταφείου. Οι υπεύθυνοι όμως το είχαν ξεχάσει και έτσι ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του θάβονται σε 4 άλλους τάφους για αν έρθει κατόπιν ο διευθυντής και να διατάξει την εκταφή τους και την ταφή τους μετά σε 4 άλλους τάφους που ανοίγονται εκείνη την ώρα. Η εντολή εκτελείται εν μέρει μιας και μεταφέρεται μόνο ο Μπελογιάννης και ο Καλούμενος που είχαν ήδη εκταφεί την ώρα που η είδηση γίνεται πια γνωστοί και καταφθάνουν στο νεκροταφείο δημοσιογράφοι, ρεπόρτερ και ασυγκράτητα κύματα λαού με στεφάνια από κόκκινα τριαντάφυλλα. Έρχονται ταυτόχρονα όμως και οι μπάτσοι για “να αποκαταστήσουν την τάξιν” .Όλη η σκηνοθεσία τελικά της μακάβριας πράξης δεν αποτελεί τίποτε άλλο από εικόνα αγωνίας, ταραγμένης ένοχης συνείδησης, για το φριχτό ιστορικό σφάλμα. Άλλωστε ο Μπελογιάννης είναι γι’ αυτούς ακόμα πιο επικίνδυνος νεκρός."Την επαύριο της εκτελέσεως, ο πρόεδρος της ΕΔΑ, Ιωάννης Πασαλίδης, στο βήμα της Βουλής απευθύνεται στον Παπάγο, αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τον ρωτάει: «Εσύ στρατάρχη θα τον εκτελούσες;». Kαι ο στρατάρχης έμεινε βουβός. Λίγους μήνες μετά κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 52%.Ημέρα Κυριακή ούτε οι Γερμανοί στην Κατοχή δεν εκτελούσαν μελλοθάνατους.Υπαρχιφύλακας : "Νίκο σήκω".Ατάραχος ο Μπελογιάννης σηκώνεται και λέει: "Πάμε για καθαρό αέρα;".Υπαρχιφύλακας - "Ναι, σας πάνε για εκτέλεση".Καθώς έβγαινε ο Μπελογιάννης έστρεψε το πρόσωπό του προς τα κελιά και φώναξε:<br />"Γεια χαρά παιδιά!".<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_9GNjdRVzPSs/RtdFXky_ldI/AAAAAAAAAhk/RsA5Rghaxvk/s1600-h/carnation_red.JPG"></a><br />Πηγές : Φωτεινή Τομάη (Βήμα) , www.kkeml.gr , members.fortunecity.co.uk , Αρχείο καθημερινής, politikokafeneio.com , Ριζοσπάστης, athens.indymedia.org<br />"Στο Διπλωματικό Αρχείο ΥΠΕΞ εντοπίστηκαν 18 φάκελοι της Κεντρικής Υπηρεσίας και πολυάριθμοι φάκελοι αρχειακών ενοτήτων των ελληνικών πρεσβειών στο εξωτερικό με θεματική ενότητα «Δίκη Μπελογιάννη». Φωτογραφικό υλικό και έντυπα από ολόκληρο τον κόσμο περιλαμβάνονται στο ίδιο Αρχείο. Από τον τεράστιο όγκο εγγράφων και αναφορών εντύπωση προκαλεί το μέγεθος του ισραηλιτικού Τύπου και το αίτημα της τουρκικής πρεσβείας με επίσημη ρηματική διακοίνωση Νο 534/160 στις 18 Ιουνίου 1952 να δοθεί άδεια σε υπάλληλό της να μελετήσει τα πρακτικά της δίκης! Στη συνέχεια, σταχυολογούνται, ενδεικτικά του κλίματος ανά χώρα, τα γεγονότα και οι αντιδράσεις του διεθνούς Τύπου." Φωτεινή Τομάη<br /> Αναδημοσίευση από <a href="http://padrazo.blogspot.com/2007_08_01_archive.html" target="_top">padrazo.blogspot.com/2007_08_01_archive.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-3770514657487209442?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-65781039696732176922008-02-29T00:40:00.002+02:002008-02-29T00:43:11.551+02:00Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά, με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της, ακόμα και αυτών όπως η Ελλάδα που δεν υπακούνε τυφλά της εντολές της. Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος νέοι υποτελείς και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα. Μετά θα έρθει η σειρά των “ατάκτων” της Νότιας Αμερικής, ένας νέος θανάσιμος κίνδυνος πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας.…Είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσσόβου…Σημερινός στόχος είναι τα Βαλκάνια, με κύριο σύμμαχο την “Μεγάλη Αλβανία” ξεκινώντας από το Κόσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες UCK. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για την χώρα μας, μερικοί “επιστήμονες” επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου για να αναπτύξουν δημόσια υποστήριξή τους σε ένα βασικό αίτημα της “Μεγάλης Αλβανίας” την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα με την δικαιολογία ότι ανήκει στην Αλβανική Τσαμουριά απ’ όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι Έλληνες. Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των ΗΠΑ ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευαστεί ψυχολογικά η εδαφική επέκταση της Αλβανίας μετά το Κόσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των αλβανόφωνων περιοχών των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη.είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν…Από την άλλη μεριά η σύμπλευση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ στο Κόσοβο που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει, προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά σχέδια σε βάρος της χώρας μας, με βάση όχι μόνο το Αιγαίο και την Κύπρο αλλά και την Μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοσόβου μπορεί να διεκδικήσει τη δική της ανεξαρτησία. Η ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται να γνωρίζει από πρώτο χέρι τα σχέδια των ΗΠΑ και γι’ αυτό δείχνει αυτή την αλαζονική αδιαλλαξία. Και πράγματι σε αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως, τί θα κάνουν όταν ξεκινήσει η επόμενη φάση της φιλοαλβανικής τακτικής οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση; Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο αυτοί όσο και οι ΗΠΑ ότι μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, όμως φυλετικά είναι Σλάβοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στη χωρία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με τη Ρωσία τη Σερβία αλλά και την Βουλγαρία, που και αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες.ΈΈτσι γυρίζοντας σε ‘μας τους Έλληνες θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όντως εξελίσσεται όπως εξελίσσεται είναι παραπάνω από τραγική. Δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται πια από τις όσες υποκλίσεις και αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες και αυτό γιατί φοβούνται και μισούν το λαό μας για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπτει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους και γι’ αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο. Εκτός και αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους παίρνοντας όρκους ότι από εδώ και στο εξής θα ήμαστε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους, όμως αφού το παιχνίδι είναι έτσι και αλλιώς για εμάς χαμένο τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά. Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά ούτε έχουμε συμμάχους. Είμαστε εμείς και εμείς.Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μας μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας, γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσόβου χωρίς την έγκριση της Διεθνούς Κοινότητας του ΟΗΕ δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας, και τι θα νοιώθαμε εμείς αν μεθαύριο έπαιρναν με το έτσι θέλω την μισή Κύπρο, τη Θράκη ή την Ήπειρο. Όπως είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας υβρίζουν οχυρωμένοι κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών οι Σκοπιανοί και εμείς να τους παρακαλάμε και να ζητάμε μεσολάβηση των Αμερικανών χάνοντας κάθε μέρα πιο πολύ την αξιοπρέπειά μας και την υπερηφάνειά μας. Ας κλείσουμε τα σύνορα ας σταματήσουμε τις διπλωματικές και οικονομικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους. Οφείλουμε να περάσουμε και από αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί να υποφέρουμε όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες. Και θα παραμείνουμε Έλληνες. Ας μην ξεχνάμε από πόσες σκληρές δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές. Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.<br />Μίκης Θεοδωράκης<br />(Αναδημοσίευση από υο "Άρδην")<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-6578103969673217692?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-77808032009412350782008-02-26T01:20:00.001+02:002008-02-26T01:22:58.928+02:00<div align="justify"><br />Φανερό έχει γίνει ήδη τόσο το πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την ονομασία της ΠΓΔΜ σε αυτή τη φάση όσο και οι προθέσεις των Αμερικανών, άρα οι δυνατότητες και οι κίνδυνοι που απορρέουν από αυτές. Αντιθέτως, η ελληνική κυβέρνηση δεν επιδεικνύει μέχρι στιγμής στάση αποφασιστικότητας για αξιοποίηση του στρατηγικού πλεονεκτήματος, που για πρώτη φορά μετά από δεκαπέντε χρόνια κατέχει και πάλι. Για την ώρα, μπορεί να προβάλλει τη δικαιολογία ότι αυτό εντάσσεται στη διαπραγματευτική τακτική της και αυτό είναι πολύ νωρίς για να είναι κανείς σε θέση να το αντικρούσει βάσιμα. Διατηρούμε όμως επιφυλάξεις για το αν όντως θα ενεργήσει με τη δέουσα αποφασιστικότητα και αυτοπεποίθηση στη συνέχεια ή αν θα αφήσει και πάλι να χαθεί αυτή η ευκαιρία, όπως χάθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 90.<br />Χρυσή ευκαιρία αποτελεί η σημερινή συγκυρία όχι επειδή οι προτάσεις Νίμιτς ενδέχεται να είναι ιδιαιτέρως ευνοϊκές για την ελληνική πλευρά - κάθε άλλο. Χρυσή ευκαιρία είναι επειδή η Αθήνα βρίσκεται στο πλεονεκτικό σημείο να μπορεί -δυνητικά και θεωρητικά- να εκμεταλλευθεί την επείγουσα ανάγκη των Αμερικανών να ρυθμίσουν όσο μπορούν πιο γρήγορα την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, πριν αρχίσουν πάλι οι Αλβανοί και οι Σλάβοι της χώρας αυτής να αλληλοσφάζονται όπως το 2001. Ο κίνδυνος αυτός δεν είναι καθόλου γενικός και αφηρημένος, αλλά υπαρκτός και άμεσα επικρεμάμενος, με ευθύνη των ίδιων των Αμερικανών και των Ευρωπαίων, οι οποίοι προώθησαν την ανεξαρτητοποίηση του Κοσόβου. Απολύτως αναμενόμενο να απαιτήσουν οι Αλβανοί της ΠΓΔΜ αυτό που ήδη πέτυχαν οι ομοεθνείς τους στο Κόσοβο και μάλιστα με πλήρη υποστήριξη των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.<br />Αξιοποίηση της δυσχερούς θέσης των Σκοπίων (η οποία αδυνατίζει τη διαπραγματευτική τους ικανότητα, όπως είναι αυτονόητο) προϋποθέτει φυσικά καθαρή διαπραγματευτική τακτική της Αθήνας. Στο πλαίσιο αυτό υπάρχουν ορισμένες «κόκκινες γραμμές» πέραν των οποίων καμία υποχώρηση και καμία σχετική συζήτηση δεν είναι ανεκτές. Ποιες είναι όμως αυτές οι «κόκκινες γραμμές»;<br />Ορισμένες είναι θεμελιώδεις. Πρώτο σημείο μιας τέτοιας λίστας πρέπει να είναι η ανοιχτή διακήρυξη ότι η Αθήνα θεωρεί απαράδεκτη την αρχή της διπλής ονομασίας, να ονομάζεται δηλαδή αλλιώς η ΠΓΔΜ στους διεθνείς οργανισμούς και αλλιώς στις διμερείς διεθνείς σχέσεις της. Καμιά απολύτως ονομασία δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή από την ελληνική πλευρά, αν ενταχθεί στο πλαίσιο διπλής ονομασίας! Ούτε η πιο ευνοϊκή, φαινομενικά!<br />Ο λόγος είναι απλός. Αν η ΠΓΔΜ ονομαζόταν π.χ... Δαρδανία για τους διεθνείς οργανισμούς, αλλά οι Αμερικανοί, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Ρώσοι κ.λπ. την αποκαλούσαν Μακεδονία στις διμερείς τους σχέσεις, είναι προφανές ότι το όνομα Μακεδονία θα επικρατούσε στον Τύπο, στα σχολικά βιβλία, στην καθημερινή ζωή όλου του πλανήτη και μόνο στις συνεδριάσεις π.χ. του ΝΑΤΟ ο εκπρόσωπος των Σκοπίων θα είχε ένα ταμπελάκι με το όνομα Δαρδανία! Πρόκειται περί φαρσοκωμωδίας. Αλλο πράγμα φυσικά η ονομασία της ΠΓΔΜ μόνο στο εσωτερικό της.<br />Δεύτερο σημείο των ελληνικών θέσεων πρέπει να αποτελέσει η διακήρυξη ότι απορρίπτει συλλήβδην και εκ των προτέρων κάθε ονομασία που στην πράξη καταλήγει στην ονομασία Μακεδονία. Τέτοιας ποιότητας είναι π.χ. οι φερόμενες ως συμπεριλαμβανόμενες στη λίστα Νίμιτς ονομασίες... Συνταγματική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Ανεξάρτητη Δημοκρατία της Μακεδονίας, Λαοκρατική (!) Δημοκρατία της Μακεδονίας και κάθε είδους παρόμοιο εκτρωματικό κατασκεύασμα.<br />Τρίτο σημείο της στάσης της Αθήνας, το οποίο συνιστά και τον μέγιστο συμβιβασμό εκ μέρους της, είναι η αποδοχή ως βάσης συζήτησης αποκλειστικά και μόνο σύνθετων ονομασιών που συνίστανται από τη λέξη Μακεδονία με αναπόσπαστο γεωγραφικό ή ποιοτικό προσδιορισμό - π.χ. Ανω, Βόρεια, Ορεινή, Νέα κ.λπ.<br />Η κυβέρνηση Καραμανλή οφείλει να καταγγείλει ευθέως ότι οποιαδήποτε άρνηση των Σκοπίων να αποδεχθούν γεωγραφικό ή άλλον αναπόσπαστο προσδιορισμό στη λέξη Μακεδονία συνιστά κραυγαλέα απόδειξη της πρόθεσής τους να διεκδικήσουν μονοπωλιακά την εκπροσώπηση της Μακεδονίας, όλης της Μακεδονίας. Δεν χρειάζεται επιχειρηματολογία για να πειστεί κανείς γιατί μια τέτοια θέση είναι εντελώς απαράδεκτη για την Ελλάδα.<br />ΑΝ Η ΠΓΔΜ ΑΡΝΗΘΕΙΒέτο χωρίς δεύτερη σκέψη<br />Αν τα Σκόπια αρνηθούν διαπραγμάτευση στη βάση σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό ή άλλον αναπόσπαστο προσδιορισμό, η Αθήνα πρέπει να προβάλει βέτο χωρίς δεύτερη σκέψη. Αποτελεί φαιδρότητα ο ισχυρισμός των Σλάβων της ΠΓΔΜ ότι η ονομασία Μακεδονία τούς προσδίδει εθνική ταυτότητα, αλλά η ονομασία π.χ. Ανω Μακεδονία τούς... καταργεί την ταυτότητα αυτή! Αυτές οι κουτοπονηριές αποσκοπούν απλώς στη μονοπώληση της Μακεδονίας εκ μέρους των Σκοπίων. Η κυβέρνηση Καραμανλή πρέπει μεθοδικά να το καταστήσει αυτό κατανοητό τόσο στη διεθνή κοινή γνώμη όσο και στις ΗΠΑ και την ΕΕ.</div><div align="justify">(Αναδημοσίευση από το ΕΘΝΟΣ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-7780803200941235078?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-74104608421033598582008-02-26T01:09:00.001+02:002008-02-26T01:11:03.070+02:00<div align="justify">...Κουραστική η περιδιάβαση στον λειμώνα του «Μακεδονικού», πλην αναπόφευκτη. Ανακεφαλαιώνοντας, λοιπόν, ας θυμηθούμε ξεχασμένα ερωτήματα και παρεξηγημένες απαντήσεις. Δόθηκε η ευκαιρία με το περιώνυμο «πακέτο Πινέιρο» να βρεθεί συμβιβαστική λύση, αλλά χάθηκε λόγω ανελαστικότητος της Ελλάδας; Μύθος και ψέμα... κατά το ήμισυ: όντως η χώρα μας δεν δεχόταν αρχικώς οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με το Ονομα Μακεδονία. Ομως, ουδέποτε η FYROM είχε δεχτεί συμβιβαστική λύση. Απλώς -και ευφυώς- έδειχνε τη δήθεν καλή της πρόθεση να βρεθεί λύση. Το πόσο καλή και ειλικρινής ήταν η πρόθεση αυτή φάνηκε γρήγορα, με την αδιάλλακτη στάση της, τις ειρωνείες και τα «παιχνίδια» με τις πλάτες των Αμερικανών *** Πώς μπορεί να χαρακτηριστεί το σύνθημα «Η Μακεδονία είναι Ελληνική»; Αστοχο, άτεχνο, εθνικιστικό, που υποδηλώνει εκτατικές βλέψεις; Αστοχο και άτεχνο ασφαλώς, διότι, ενώ αναφέρεται στο ιστορικό σκέλος του ζητήματος, έδωσε την εντύπωση ότι η Ελλάδα... διεκδικεί και εδαφικά το μέρος της Μακεδονίας που δεν της ανήκει. Ωστόσο, από κανέναν στην Ελλάδα -ακόμη και από τους ακραίους ή αφασικούς- δεν διατυπώθηκε έστω και υπαινιγμός επιθετικός *** Τι συνιστούν τα συλλαλητήρια και η ελληνική εμμονή στο Ονομα: Είναι μια από τις ευγενέστερες διεκδικήσεις παγκοσμίως. Ούτε για έδαφος ούτε για το όνομα της σαμπάνιας. Το μερίδιό της στην Ιστορία διεκδικεί η Ελλάδα και τίποτε άλλο. Και αν οι γείτονες ισχυρίζονται ότι μεγάλωσαν επί σαράντα χρόνια με το όνομα Μακεδονία, τι να πουν οι Ελληνες; Και βεβαίως, τι να πουν τα βιβλία όλων των επιφανών Ιστορικών; Οτι οι Σλάβοι είχαν σχέση με τους παλιούς Μακεδόνες; (Ιδού η ιστορική λαθροχειρία των γειτόνων και ο εξ αυτής θρασύτατος εθνικισμός) *** Θα υπάρξουν επιπτώσεις αν πάρουν οι γείτονες το Ονομα; Ασφαλώς. Σε όλους τους τομείς. Βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες («Μακεδονική μειονότης», πρόβλημα με τα ελληνικά προϊόντα που φέρουν τις λέξεις Μακεδονία-ικός, και φυσικά το εν δυνάμει ηφαίστειο του αλυτρωτισμού) *** Μα δεν έχουν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού οι γείτονες; Ασφαλώς. Καθένας μπορεί να αυτοαποκαλείται Ιταλός, Διαστημάνθρωπος, Μακεδόνας ή Ούφο... Ομως κανένας, φέρ' ειπείν, δεν μπορεί να ονομάσει τη χώρα του Κίνα ή Τζάγκουαρ και να ποζάρει με αυτό το όνομα στο διεθνές προσκήνιο. Και είναι προφανές το «γιατί» *** Και τώρα; Τίποτε λιγότερο από βέτο, αν συνεχιστεί η προκλητική κοροϊδία... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-7410460842103359858?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-3889629447964754592008-02-26T01:03:00.001+02:002008-02-26T01:05:57.068+02:00[Το εθνικό ζήτημα στις νέες συνθήκες]<br />Ομιλία: Μιχάλης Ράπτης (Πάμπλο)*Περιοδικό Convoy, τεύχος 18, Ιούνιος 1995<br />Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, Η σημερινή μου παρέμβαση ξεκινάει από τη διπλή διαπίστωση ότι ο βαλκανικός πόλεμος που μαίνεται σήμερα σε μια ορισμένη περιοχή δεν πρόκειται να τελειώσει σύντομα! Υπάρχουν πιθανότητες γενίκευσης του πολέμου, που μπορεί να αναγκάσουν κάποια στιγμή μία, υπό οποιαδήποτε μορφή, εμπλοκή της Ελλάδας. Αυτό είναι το ένα, και το δεύτερο είναι ότι, παρατηρώντας τα φαινόμενα στη χώρα μας και την στάση τμήματος της νεολαίας αλλά και των πολιτών της χώρας αυτής, διαπιστώνω -και ελπίζω να κάνω λάθος- ότι ούτε ιδεολογικά, ούτε πρακτικά είναι προετοιμασμένοι για μια τέτοια περίπτωση. Και επειδή θεωρώ ότι ο σημερινός κόσμος, συνολικά κρινόμενος, εξακολουθεί να είναι προϊστορικός και βάρβαρος, νομίζω ότι αυτοί που εμπλέκονται σε τέτοιες καταστάσεις, όσο κι αν απεχθάνονται να λερώσουν τα χέρια τους, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να πολεμήσουν με τα μέσα που πολεμούν όλοι εκείνοι που αντιτίθενται σε μία επικράτηση της νέας ιμπεριαλιστικής τάξης. Η νέα τάξη την εποχή της παγκοσμιοποίησης Σκοπός στη σημερινή μας συζήτηση δεν θα είναι να κάνω μία εκτενή ιστορική αναφορά στο γιουγκοσλαβικό και στα βαλκανικά γενικά ζητήματα, αλλά να σταθώ στην ανάγκη επανατοποθέτησης ορισμένων απόψεων που είχαν επικρατήσει και εξακολουθούν να επικρατούν σχετικά με την αντιμετώπιση του λεγόμενου εθνικού ζητήματος. Η επανατοποθέτηση θεωρώ ότι είναι απολύτως αναγκαία, ξεκινώντας από τη βασική διαπίστωση ότι μπήκαμε σε μια νέα ιστορική εποχή, διακρινόμενη από την προσπάθεια εμπέδωσης από μία και μόνο υπερδύναμη μιας «Νέας τάξης» οικονομικής, πολιτικής, πολιτιστικής, στρατιωτικής. Και τέτοια υπερδύναμη έχουν τη φιλοδοξία να είναι οι ΗΠΑ. Αυτό φαίνεται καθαρά από τις διαδοχικές, εκτενείς συζητήσεις που γίνονται σε μικρούς κύκλους των ΗΠΑ, που θεωρούν ότι είναι προικισμένοι με γεωπολιτική στρατηγική σκέψη και οι οποίοι εγκέφαλοι έχουν ασφαλώς επιρροή στις προσπάθειες εμπέδωσης μιας τέτοιας τάξης, όχι στον κόσμο ολόκληρο, όπως νομίζω -γιατί αυτή η τάξη σε κάποιους χώρους οπωσδήποτε δεν πρόκειται να επικρατήσει- αλλά που σημειώνει για την ώρα επιτυχίες στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια, στη Μ. Ανατολή. Και ιδού πώς συνοψίζουν την άποψή τους οι γεωπολιτικοί αυτοί εγκέφαλοι που προωθούν τη «νέα τάξη πραγμάτων»: Λένε καταρχήν ότι οι νέες παραγωγικές δυνάμεις, που εδώ και 30 χρόνια κατέχει η ανθρωπότητα, οδηγούν και επιβάλλουν παγκοσμιοποίηση της οικονομίας. Αλλά για την ανάπτυξη και διατήρηση τέτοιας οικονομίας χρειάζεται -όπως υποστηρίζουν- ένα υπερεθνικό κέντρο που να διατηρεί την τάξη. Δηλαδή να αντιτίθεται ακόμα και δυναμικά σε κάθε εθνικιστική έκρηξη που θα έτεινε να εμποδίσει την ομαλή παγκοσμιοποίηση και λειτουργία μιας ενιαίας αγοράς. Οι δευτερεύουσες, κατ' αυτούς, εθνικές δυνάμεις, όπως είναι οι άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες δίπλα στις ΗΠΑ, θα πρέπει να ανέχονται και να υποστηρίζουν την ύπαρξη και δράση ενός μοναδικού υπερκέντρου όπως θέλουν να είναι οι ΗΠΑ. Έναντι συμμετοχής όλων αυτών στα οφέλη τα προερχόμενα από μια παγκόσμια αγορά, της οποίας η τάξη διασφαλίζεται ταυτόχρονα από την ύπαρξη ενός μοναδικού κέντρου εξουσίας και θεληματικά υποστηριζόμενου από όλους αυτούς. Οι δυνάμεις αυτές πράγματι πρέπει ν' αποδεχτούν τον δευτερεύοντα ρόλο τους, αλλά απολύτως αναγκαίο για τη διατήρηση της ενιαίας γεωπολιτικής άποψης, στην οποία καταλήγουν οι εγκέφαλοι των ΗΠΑ. Το σχήμα αυτό μοιάζει πάρα πολύ μ' ένα σχήμα που είχε συζητηθεί και στους μαρξιστές, τον καιρό του Κάουτσκι, όπου προβλέπονταν μια παγκοσμιοποίηση του καπιταλισμού, την οποία να διαχειρίζεται ουσιαστικά μία και μόνο υπερεθνική εξουσία, στην οποία να πρωτοστατεί μία και μόνο εθνική δύναμη, υποβοηθούμενη θεληματικά απ' όλες τις άλλες δευτερεύουσες εθνικές δυνάμεις και οι οποίες είναι έτοιμες σε περίπτωση που αναπτυχθεί ένας οποιοσδήποτε εθνικισμός να αντισταθούν όλες εναντίον του υπό κοινή και μόνο εξουσία. Το σχήμα αυτό βρήκε μια πρώτη εφαρμογή στον πόλεμο του Κόλπου, όπου επιτεύχθηκε μια γενική, ευρεία σταυροφορία υπό μοναδική πρακτική ηγεσία εκείνη των ΗΠΑ. Κι όπως δεν επιτυγχάνεται -αλλά γίνεται προσπάθεια να επιτευχθεί- στην περίπτωση του γιουγκοσλαβικού πολέμου. Γι' αυτό οι ακραίες συνέπειες μιας τέτοιας γεωπολιτικής στρατηγικής με κέντρο τις ΗΠΑ θα' πρεπε να' ναι η επιβολή δια της στρατιωτικής κυρίως δύναμης, η επαναφορά στην τάξη όσων κωλυσιεργούν, αντιδρούν ή ενεργητικότερα αντιστέκονται. Η προσπάθεια που καταβάλλεται να διατηρηθεί το ΝΑΤΟ υπό αμερικανική ουσιαστικά ηγεσία, ως ο στρατιωτικός βραχίονας του συνόλου των προηγμένων σε συμμαχία μεταξύ τους καπιταλιστικών κρατών, εντάσσεται σε μια τέτοια προοπτική και επιδίωξη. Στη φάση αυτή, προϋπόθεση τέτοιας pax universalis αποτελεί η προσπάθεια επιβολής, με την ανάπτυξη και τις επιτυχίες που σημειώνει για την ώρα σε ορισμένους τουλάχιστον τομείς του πλανήτη μας, της pax americana, που θεωρεί ότι ο κύριος εχθρός αυτή τη στιγμή, εναντίον της εμπέδωσης αυτής της τάξης, είναι τα διάφορα λεγόμενα εθνικιστικά κινήματα, τα οποία πρέπει να προκαλέσουν την ενιαία αντίδραση των μεγάλων και η αντίδραση αυτή να εκδηλωθεί υπό μοναδική δική τους ηγεσία. Πρέπει επομένως να θεωρήσουμε τον εθνικιστικό παράγοντα προβαλλόμενο ως τον κύριο αυτή τη στιγμή αντίπαλο της «νέας τάξης», κάνοντας την εξής διευκρίνιση. Βέβαια, ιστορικά, ο εθνικισμός θεωρήθηκε σε μια ορισμένη στιγμή προοδευτικός, αποκρυσταλλώνοντας το έθνος-κράτος στα πλαίσια του οποίου αναπτύχθηκε η πάλη της αστικής τάξης για την εξαφάνιση του προηγούμενου φεουδαρχικού καθεστώτος. Αργότερα η δυναμική των εθνών-κρατών ήρθε σε σύγκρουση με τη δυναμική την αναπτυσσόμενη από τις νέες παραγωγικές δυνάμεις και περάσαμε στη γνωστή ιμπεριαλιστική μορφή ανάπτυξης και με την ανάπτυξη αυτή σε ενδοκαπιταλιστικούς πολέμους. Στη λογική και δυναμική ενός παγκοσμιοποιούμενου καπιταλισμού σήμερα, που αναζητάει σαν μοναδική ηγεσία του εκείνη ενός και μόνου κέντρου, η τάση αυτή έχει σαν αποτέλεσμα να επιδιώκεται με μία προσπάθεια καταστροφής οποιουδήποτε συνόλου ήδη υπάρχει και με ένα κατακερματισμό των συνόλων αυτών, που αν αυτό συμβεί, θα έχει σαν αποτέλεσμα μια προσφυγή σε νέα ανασυγκρότηση εθνικών κρατών. Ενώ οι παραγωγικές δυνάμεις σπρώχνουν προς μια ενοποιημένη παγκόσμια αγορά, η πολιτική προσπάθεια του κέντρου που διεκδικεί την επικυριαρχία πάνω σε μια τέτοια οικονομία οδηγεί σ' ένα κατακερματισμένο πολιτικά κόσμο, του οποίου οι αντιδράσεις στη νέα τάξη εκδηλώνονται σε μια πρώτη φάση με τη μορφή πράγματι εθνικιστικών κινημάτων και τα οποία κινήματα αυτά μας αναγκάζουν να προβούμε σε μια επανεξέταση του λεγόμενου εθνικού προβλήματος. Η βασική αντινομία, που χαρακτηρίζει αυτή τη στιγμή τη νέα τάξη, είναι η προσπάθεια προς ένα ενιαίο οικονομικά κόσμο, όμως πολιτικά κατακερματισμένο, ώστε τα μικρά του τμήματα να ελέγχονται ευκολότερα και που οδηγούν βέβαια από την άλλη μεριά, στο βαθμό που τα μέρη αυτά θέλουν να αντισταθούν, στην έξαρση του εθνικιστικού φαινομένου. Φαινόμενο το οποίο η νέα τάξη θεωρεί, αυτή τη στιγμή, σαν το κυριότερο εμπόδιο για την ομαλή λειτουργία της αναγκαίας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Από την άποψη αυτή, η αναβίωση των εθνικισμών δεν μπορεί να θεωρείται σαν αρνητική, απλώς, εκδήλωση, που εναντιώνεται στην παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, αλλά και σαν αναπόφευκτη εκδήλωση αντίστασης όλων εκείνων, οι οποίοι αισθάνονται ότι είναι υποχρεωμένοι ή να αγωνιστούν για να διατηρήσουν μια δική τους εθνική ταυτότητα ή να υποταχθούν απολύτως στη νέα τάξη πραγμάτων. Από την άποψη της αποτελεσματικότητας των αντιδράσεων στην εδραίωση τέτοιου κέντρου, θα 'πρεπε επομένως, εκ μέρους της επαναστατικής Αριστεράς, καταρχήν να υπάρχει μια αντίδραση σε κάθε περίπτωση που η νέα τάξη προσπαθεί να κατακερματίσει ένα ήδη συγκροτημένο σύνολο και να τασσόμαστε κατά της προσπάθειας αυτής. Και εάν αυτό συμβεί, όταν βρισκόμαστε μπροστά στην ανασυγκρότηση νέων εθνικών κρατών, που αναζητούν σαν προστασία τους απέναντι στον πολιτικό έλεγχο της νέας τάξης, μια δική τους εθνική ταυτότητα, αυτό να μην μας οδηγεί σε μια αρνητική καταδίκη των προσπαθειών αυτών. Παραδείγματος χάρη, είναι εντελώς βέβαιο ότι αυτή τη στιγμή γίνεται μια προσπάθεια να κατακερματιστούν όλα τα σύνολα που ακόμα υπάρχουν, όπως αυτό της Κίνας, όπως το σύνολο της Γιουγκοσλαβίας. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, δεν μπορεί να είναι για μας εντελώς αρνητικό ή εντελώς χωρίς σημασία, αν η πράξη μας τείνει προς την επίτευξη ενός τέτοιου αποτελέσματος ή όχι. Γενικά μια ορισμένη τάση της επαναστατικής Αριστεράς σήμερα στην Ευρώπη και αλλού, ξεκινώντας από μία εκτίμηση ενός δικαιώματος που ήταν σωστό σε μια άλλη εποχή, το ξαναθέτει χωρίς μεγαλύτερη περίσκεψη του αποτελέσματός του, δρα προς την εδραίωση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών. Και επομένως, δρώντας προς αυτή την κατεύθυνση, χωρίς να εξετάζει βαθύτερα ποιοι κινούν προς αυτό, ποιες κοινωνικοπολιτικές δυνάμεις, συγκεκριμένες, ωθούν προς αυτό το πράγμα και μέσα στα γενικότερα πλαίσια ποιας κατάστασης πάει να επικρατήσει αυτό το δικαίωμα, σχεδόν άκριτα, μηχανικά, θεωρούν ότι το επαναστατικό καθήκον είναι η χωρίς όρους υπεράσπιση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης των λαών. Η γιουγκοσλαβική κρίση Αλλά αν το θεωρήσουμε αυτό στην περίπτωση της γιουγκοσλαβικής κρίσης, θα δούμε το εξής πράγμα: Υπέρ της αποσύνθεσης του συνόλου της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο ήταν καταρχήν νεοκαπιταλιστικές δυνάμεις, οι οποίες παρουσιάστηκαν ιδίως σε ορισμένες Δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας, όπως τη Σλοβενία και την Κροατία, και οι οποίες χρησιμοποιώντας το δημοκρατικό αυτό αίτημα, αλλά για εντελώς νεοκαπιταλιστικούς σκοπούς, ώθησαν προς μία διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η οποία Γιουγκοσλαβία δεν ήταν για μας βέβαια ένα ιδανικό παράδειγμα σοσιαλιστικής ομοσπονδίας, αλλά μέσα στο οποίο υπήρχαν ορισμένες κατακτήσεις και οι κατακτήσεις αυτές είχαν κάποια ορισμένη σημασία και δεν μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει άκριτα το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των λαών για να φτάσει στο αποτέλεσμα που φτάσαμε. Από την άλλη μεριά, όταν αυτές οι συγκεκριμένες κοινωνικοπολιτικές τάσεις μέσα στη Σλοβενία και την Κροατία,νεοκαπιταλιστικού χαρακτήρα, άρχισαν να εκδηλώνονται, είδαμε αμέσως επίσης να τις υπερασπίζουν, να τις ωθούν, να τις επανδρώνουν, να τις σπρώχνουν προς το αποτέλεσμα αυτό, οι καθαρά ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, καταρχήν της Ευρώπης και ιδιαίτερα στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας η Γερμανία. Επομένως, αντί να ξεκινάμε στην ανάλυση της γιουγκοσλαβικής κρίσης, αναφερόμενοι στους πρωτόγονους εθνικιστικούς ανταγωνισμούς των διαφόρων εθνών της Γιουγκοσλαβίας και να αποδίδουμε σε αυτούς και μόνο ή κυρίως, τα αίτια για το τι επακολούθησε, θα έπρεπε να ξεκινάμε πριν απ' όλα από μια βαθύτερη ανάλυση του παιχνιδιού του ιμπεριαλισμού σε αυτή την περιοχή. Χωρίς να σταθώ σε πολλές λεπτομέρειες, μου κάνει εντύπωση όταν και εδώ στην Ελλάδα εκδηλώθηκε και εκδηλώνεται στις τάξεις μιας ορισμένης Αριστεράς τέτοιος αντισερβισμός, εντελώς μονόπλευρα, να μην παίρνουμε υπόψη ότι σε αυτή τη γιουγκοσλαβική γραφειοκρατική κατάσταση που επεκράτησε σιγά σιγά μετά την επανάσταση, το μέρος το καθαρά σερβικό της γραφειοκρατίας ήταν εκείνο που είχε μία τάση να υπερασπίζει τον ομοσπονδιακό χαρακτήρα της Γιουγκοσλαβίας και αντιδρούσε έντονα στην απόσχιση των διαφόρων Δημοκρατιών της, η οποία απόσχιση δεν είχε ιδεώδη μιας ανώτερης σοσιαλιστικής τάξης, αλλά είχε βαθύτερα ένα νεοκαπιταλιστικό εσωτερικό χαρακτήρα, υποβοηθούμενο από την επέμβαση στη Γιουγκοσλαβία των δυνάμεων του ιμπεριαλισμού. Και επομένως, η όλη τοποθέτηση απέναντι σ' αυτό το ζήτημα δεν μπορούσε να 'ναι απλώς μία άκριτη και μόνο υπεράσπιση του δικαιώματος αυτοδιάθεσης των λαών, χωρίς να παίρνεται υπόψη, όπως πρέπει να γίνεται για κάθε συγκεκριμένη εφαρμογή του μαρξισμού, μέσα σε ποιες ιστορικές συνθήκες γίνεται αυτό το πράγμα και σε τι καταλήγει. Καταλήγει σε μια πραγματική απελευθέρωση μιας καταπιεζόμενης Δημοκρατίας από μία καταπιεστική γραφειοκρατία ή καταλήγει προς τη μεταβίβαση του ζυγού, για τη συγκεκριμένη Δημοκρατία, σε ένα ξενικό, πολύ σοβαρότερο και πολύ πιο καταπιεστικό ζυγό; Υπήρχε λόγος να σπρώχνει κανείς προς μία ενσωμάτωση ορισμένων Δημοκρατιών της Γιουγκοσλαβίας στην Ενωμένη Καπιταλιστική Ευρώπη, στην οποία προέχει η δύναμη της Γερμανίας; Ή έπρεπε να εξαντληθούν όλα τα μέσα για μια μεγαλύτερη δημοκρατικοποίηση του ενιαίου συνόλου της υπάρχουσας Γιουγκοσλαβίας; Και εκεί να συμμαχήσει κανείς κριτικά και συγκυριακά με τις δυνάμεις εκείνες, οι οποίες δεν έσπρωχναν προς αυτή τη διάλυση, αλλά οι οποίες είχαν μάλλον σκοπό να διατηρηθεί αυτή η Ομοσπονδία. Αυτή η προσέγγιση του ζητήματος, χωρίς να τεθεί μέσα στις γενικότερες τάσεις του ιμπεριαλιστικού περιβάλλοντος της Γιουγκοσλαβίας, ήταν μία ανάλυση που δεν μπορούσε παρά να οδηγήσει σε εσφαλμένα συμπεράσματα. Και από τη στιγμή που αυτό απέτυχε, ύστερα από επίμονες προσπάθειες της γιουγκοσλαβικής κεντρικής διεύθυνσης -στα χέρια, πράγματι, της Σερβίας- να μην συμβεί, φθάσαμε βέβαια στις ενδοεθνικές συρράξεις και πολέμους, όπου εκείνο που προείχε για τον καθένα πια ήταν η ανασυγκρότηση μιας δικής του καινούριας εθνικής ταυτότητας. Δεν μπορεί να καταλογίσει κανείς στους Σέρβους ότι η προσπάθειά τους αυτή δεν είχε κάποια δικαιολογία. (...) Η μονομερής καμπάνια και η εντελώς μεροληπτική υπεράσπιση, τόσο των πράξεων, όσο και των βλέψεων και των Κροατών και των μουσουλμάνων. Από την άποψη την επαναστατική, θα θεωρούσαμε απαραίτητο η λεγόμενη Ενωμένη Ευρώπη, η οποία τόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, από τη στιγμή που είδε πού κατέληγε αυτή η διάλυση, σε τι τρομερή ενδοεθνική σύρραξη κατέληξε, αντί να στέλνει από τη μια μεριά μονόπλευρη φιλανθρωπική βοήθεια και από την άλλη, ιδίως στρατιωτικά, διαρκώς να πιέζει τους Σέρβους να υποχωρήσουν, θα έπρεπε να προσπαθήσει τουλάχιστον, αν είχε επίγνωση των δυνατοτήτων της, έξω από ιμπεριαλιστικά συμφέροντα και σκοπούς, σχετικά με την αναμόρφωση της Γιουγκοσλαβίας και των Βαλκανίων, να κάνει προτάσεις οικονομικής βοήθειας, δεσμού με την ενοποιούμενη Ευρώπη, μια σειρά από ενέργειες εντελώς άλλου χαρακτήρα, οι οποίες ίσως θα είχαν αποτέλεσμα πολύ πιο ευνοϊκό απ' ό,τι είχε το αποτέλεσμα μιας μονόπλευρης καμπάνιας εναντίον των Σέρβων, η οποία σε μια ορισμένη στιγμή πήρε τη μορφή καθαρά στρατιωτικής απειλής. Επομένως, από την άποψη αυτή, πρέπει να πει κανείς ότι η αντίσταση των Σέρβων -που δεν είναι μόνο αντίσταση εθνικιστικού χαρακτήρα, αλλά και αντίσταση στην επιβολή της νέας τάξης πραγμάτων, και ως τέτοια οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις την αντιμετωπίζουν σήμερα στην Ευρώπη- δεν μπορεί να είναι τελείως καταδικάσιμη, χωρίς κατανόηση, γιατί οι Σέρβοι αντιστέκονται στην Ευρώπη, στη νέα τάξη πραγμάτων. Πρέπει να έχουν μια εντελώς διαφορετική κατανόηση. Χωρίς να έχουμε υποστηρίξει ότι ήταν αναγκαίο να συμβούν όλα αυτά που συνέβησαν και χωρίς να παίρνουμε μονόπλευρα μία θέση απλώς υπέρ των Σέρβων, δεν θα μπορούσαμε σε καμία στιγμή να θεωρήσουμε ότι η μονόπλευρη και μόνο καταδίκη των Σέρβων και η επέμβαση της Ευρώπης δια στρατιωτικής βίας μπορούσε να είναι ένα οπωσδήποτε θετικό ή ανεκτό αποτέλεσμα. Πρέπει να πω ότι τα πράγματα έφθασαν σ' ένα σημείο που πράγματι μεγάλη μερίδα της λεγομένης Αριστεράς στην Ευρώπη ήταν έτοιμη, και είναι ακόμα έτοιμη, να θεωρήσει ότι για να σταματήσουν οι θηριωδίες οι διαπραττόμενες δήθεν μονάχα από τους Σέρβους, να επέμβει στρατιωτικά το ΝΑΤΟ. (...)Εδώ δεν πρόκειται για πόλεμο που ξέσπασε ανάμεσα σε Κροάτες, Βόσνιους και Σέρβους, αλλά πρόκειται για μία αναδόμηση των Βαλκανίων σε νέες σφαίρες επιρροής, όπου ο κυριαρχικός λόγος ανήκει στις μεγάλες δυνάμεις. Στη Γερμανία από τη μια μεριά και στις ΗΠΑ από την άλλη, με επικουρική δύναμη των μεν και των δε, αλλά κυρίως των ΗΠΑ, την Άγκυρα -όχι την Τουρκία- αλλά το στρατιωτικοπολιτικό καθεστώς της Άγκυρας. Δεν είμαστε ούτε εναντίον των Βοσνίων ως μουσουλμάνων, ούτε των Κροατών ως Κροατών, ούτε των Τούρκων ως Τούρκων. Είμαστε εναντίον των πολιτικών κατεστημένων στους διάφορους αυτούς χώρους που κυρίως υπόκεινται αυτή τη στιγμή στην κυριαρχική πίεση μεγάλων, ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Και αν αυτό δεν το καταλαβαίνουμε, θα πελαγώνουμε και θα είμαστε σε κατάσταση τέλειας απροετοιμασίας, σχετικά με τα γεγονότα που πρόκειται να συμβούν και στο δικό μας χώρο. Η απειλή εναντίον της Ελλάδας Νομίζω ότι πράγματι είναι σωστό ότι η Ελλάδα σήμερα απειλείται. Ότι υπάρχει ένας κίνδυνος. Ότι υπάρχει ένα σχέδιο αναδόμησης των Βαλκανίων, στο οποίο κυριαρχικό ρόλο θα παίξει η Γερμανία, οι ΗΠΑ και η Τουρκία, χρησιμοποιώντας τις μουσουλμανικές μειονότητες από τη Βουλγαρία, τη Θράκη, τα Σκόπια, το Κοσσυφοπέδιο, την Αλβανία, τη Βοσνία. Όπου η Ελλάδα βρίσκεται ουσιαστικά απομονωμένη και δεν έχει ως σύμμαχο -από άποψη γεωπολιτική- παρά τους Σέρβους. Οι οποίοι Σέρβοι σε μια ορισμένη στιγμή είναι δυνατόν και αυτοί να υποταχθούν στην pax americana. Αντιστέκονται για την ώρα και η αντίστασή τους είναι θετική και εκμεταλλεύσιμη και από τη μεριά τη δική μας, αλλά όμως δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι και η Σερβία και η Ελλάδα τελικά με υποχωρήσεις δεν θα ενταχθούν σε μια pax americana κυριαρχούσα σ' ολόκληρα τα Βαλκάνια. Πρέπει αυτό να το έχουμε υπόψη μας και απέναντι σ' αυτό το πράγμα να υπάρχει μία αντίσταση. Η μορφή αυτής της αντίστασης δεν μπορεί να πάρει δυστυχώς το χαρακτήρα άμεσης κοινωνικής επανάστασης, στηριζόμενης στις εργατικές μάζες της Ελλάδας, οι οποίες θα ανατρέψουν αυτή την κατάσταση. Παίρνει, για την ώρα, το χαρακτήρα ενός εθνισμού. Αφύπνισης του εθνισμού. Προσωπικά θεωρώ ότι είναι αναγκαία οι Έλληνες να αποκτήσουν μια συνείδηση του εθνισμού τους και να είναι έτοιμοι, όταν πρόκειται να γίνει μία περαιτέρω συρρίκνωση του λεγομένου εθνικού τους κορμού, να αντισταθούν. Να μην επαναλάβουν το έγκλημα, την αδυναμία, την προδοσία, τη δειλία που έδειξαν στο ζήτημα της Κύπρου. Δεν είμαι υπέρ μιας επανάληψης της Κύπρου και στην Ελλάδα. Δεν θεωρώ ότι είναι τίποτα το διεθνιστικό μία αδιαφορία πλήρης αν γίνει ή δεν γίνει και στην Ελλάδα κάτι παρόμοιο που έγινε στην Κύπρο. Μα με ποιο θάρρος μπορείς να λες ότι είσαι υπέρ των Κούρδων ή των Παλαιστινίων που ζητάνε μια πατρίδα κι όταν γίνει σ' ένα τμήμα δικό σου εισβολή, κατοχή, αλλαγή πληθυσμών και δημιουργείται δικό σου παλαιστινιακό ζήτημα, ποια στάση κρατάς απέναντι στην Κύπρο; Και ξεκινώντας απ' αυτά, ποια στάση πρόκειται να κρατήσεις αν συμβεί κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα; Είναι σωστό ότι ο εθνισμός που είναι απαραίτητος, δεν είναι σε καμία αντίθεση με το διεθνισμό. Ο κάθε διεθνιστής έχει και μια ιδιαίτερη πατρίδα και είναι φυσικό την πατρίδα αυτή να την αγαπάει όχι περισσότερο από τις άλλες, αλλά τουλάχιστον το ίδιο.Είναι φυσικό επίσης να αισθάνεται ότι δεν μπορεί να έχει δράση επαναστατική, αν δεν δείχνει απέναντι στο λαό του μια συμπαράσταση. Σε ποιον κάτοικο της χώρας σου μπορείς να μιλήσεις και να πεις ότι σου είναι αδιάφορη η ιστορία της Κύπρου ή η επανάληψη της ιστορίας της Κύπρου αύριο και να νομίζεις ότι με τέτοια στάση μπορεί να ₽χεις οποιοδήποτε δεσμό με το λαό σου για άλλες επιτεύξεις; Εάν δεν αφαιρέσεις από την αστική ηγεσία την υπεράσπιση του εθνισμού και την περάσεις στα χέρα της Αριστεράς, είσαι τελείως χαμένος σε οποιοδήποτε επαναστατικό σου παιχνίδι. Είναι εντελώς σωστό να λέμε αυτό: δεν διεκδικούμε απολύτως τίποτα. Πράγματι δεν διεκδικούμε. Και οποιοσδήποτε πόλεμος επιθετικός και για πλιάτσικο είναι καταδικαστέος από εμάς. Οποιοδήποτε «γιουρούσι» που ορισμένοι σκέπτονται ακόμη στην Αλβανία για να ξαναπάρουμε τη Βόρεια Ήπειρο είναι λανθασμένο. Οποιοδήποτε γιουρούσι και πλιάτσικο, οποιοσδήποτε επιθετικός πόλεμος δεν είναι μόνο καταδικάσιμος, γιατί αλλάζει το χαρακτήρα της αντίστασης του λαού, αλλά είναι και εσφαλμένος μέσα στις τωρινές συνθήκες, θα καταλήξει σε μία γενικότερη σύρραξη από την οποία η Ελλάδα δεν πρόκειται να κερδίσει απολύτως τίποτα. Αλλά, ενώ είναι τελείως σωστό να λέμε ότι δεν διεκδικούμε απολύτως τίποτα, να προσθέτουμε επίσης -διότι αυτό είναι ζήτημα που πρέπει να το εξετάσουμε σοβαρά- ότι είμαστε υπέρ της πληρότητας των δικαιωμάτων οποιασδήποτε εθνικής μειονότητας υπάρχει στην Ελλάδα και πρέπει να δούμε πού υπάρχουν συγκεκριμένα ζητήματα και εκεί που γίνονται αδικίες να επανορθωθούν έγκαιρα. Όχι όπως κάναμε με την τουρκική μειονότητα εν μέρει στην Κύπρο. Λέγοντας αυτά, λέμε επίσης ότι όσο είμαστε εναντίον οποιουδήποτε επιθετικού πολέμου, όπως είμαστε βέβαια υπέρ της υπεράσπισης μειονοτήτων δικών μας στο εξωτερικό, έτσι δεν είμαστε διατεθειμένοι να παραχωρήσομε πια τίποτα από το συγκεκριμένο εθνικό κορμό που έχουμε. Κι όταν λέμε τίποτα αυτό το πράγμα πρέπει να είναι μια εντελώς διαφορετική, ιδεολογική και πρακτική προετοιμασία κυρίως της νεολαίας μας, η οποία εν μέρει έχει προσβληθεί από το μικρόβιο του ευρωπαϊσμού και της πολιτιστικής αμερικανοποίησης. * Το κείμενο αποτελεί μέρος της εισήγησης του Μιχάλη Ράπτη σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1994 από τα περιοδικά Convoy, Mατσακόνι και τον όμιλο «Πρωταγόρας», στο Πολυτεχνείο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-388962944796475459?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-29242080843883970092008-02-26T00:48:00.000+02:002008-02-26T00:50:06.573+02:00<div align="justify"><br />Να απορριφθεί στο σύνολό της η πρωτοβουλία ΗΠΑ-ΝΙΜΙΤΣ - 22/2/2008<br />ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑΙ Ή ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΠΛΗ ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΑΠΟ ΤΑ ΣΚΟΠΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ<br />Ο κ. ΝΙΜΙΤΣ, ειδικός διαπραγματευτής του ΟΗΕ, αλλά επί της ουσίας εκπρόσωπος των αμερικανικών συμφερόντων στην περιοχή ήρθε στην Ελλάδα για να κλείσει αποκλειστικά και μόνο ένα ζήτημα: την ευρύτερη αποδοχή από τον πολιτικό κόσμο της χώρας της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων, και μάλιστα σε μια στιγμή κατά την οποία επιχειρήθηκε η επίσημη εγκαθίδρυση κράτους προτεκτοράτου στο Κόσσοβο, εξέλιξη η οποία αλλάζει όλα τα δεδομένα στην περιοχή.<br />Το ΔΗΚΚΙ πιστεύει ότι στις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί είναι αναγκαία η συνολική απόρριψη της πρωτοβουλίας ΝΙΜΙΤΣ. Είναι αδιανόητο ο Γ.Γ. του ΟΗΕ να συνεργεί στην ανεξαρτητοποίηση του Κόσσοβου τινάζοντας στον αέρα τα θεμέλια των Η.Ε. και υποθηκεύοντας το μέλλον της Βαλκανικής και την ίδια στιγμή δια του εκπροσώπου του κ.ΝΙΜΙΤΣ να πασχίζει να αποκομίσει την συναίνεση του πολιτικού κόσμου της χώρας για την χρήση του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων. Καμιά εγγύηση δεν μπορεί να δώσει ο. κ. ΝΙΜΙΤΣ και ο προϊστάμενος του εφόσον προηγουμένως έχουν καταπατήσει με τον πλέον χείριστο τρόπο τις εγγυήσεις που δόθηκαν στην Σερβία για το Κόσσοβο με το ψήφισμα 1244 του Σ.Α. του ΟΗΕ.<br />Ένα είναι το ζητούμενο από τον κ.ΝΙΜΙΤΣ και τις ΗΠΑ : να υπογράψει η χώρα μας συμφωνία που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων έτσι ώστε μελλοντικά να έχει δημιουργηθεί διπλωματικό-πολιτικό προηγούμενο σε βάρος της.<br />Είναι γνωστό ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχουν ήδη συναινέσει στις προηγούμενες στρατηγικές και απλώς αναζητούν άλλοθι για να αποφύγουν την κατακραυγή του λαού. Πιστεύουμε όμως ότι και τα κόμματα της αριστεράς πρέπει να απαλλαγούν από το τεχνητό δίλλημα «διπλή ή όχι ονομασία» και να πάρουν θέση συνολικής απόρριψης της πρωτοβουλίας ΗΠΑ - ΝΙΜΙΤΣ.<br />Στην πρωτοβουλία ΝΙΜΙΤΣ μια πρέπει να είναι η απάντηση: ΝΙΜΙΤΣ GO HOME και μια η απάντηση της χώρας : veto στο κράτος των Σκοπίων στους διεθνείς οργανισμούς.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-2924208084388397009?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-4445531257658596562008-02-26T00:27:00.001+02:002008-02-26T00:28:47.413+02:00<div align="justify"><br /><br />21/02/2008<br />Αποσπάσματα από τη συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα στον Ρ/Σ Alpha Radio &amp; στο δημοσιογράφο Μπ. Παπαπαναγιώτου<br /><br />Δημοσιογράφος: Γίνεται μία πρόταση από ένα κόμμα, να γίνει κι εδώ δημοψήφισμα για τα όνομα της FYROM . Συμφωνείτε εσείς;<br />Αλ. Παπαρήγα: «Εδώ δεν κάναμε δημοψήφισμα για θέματα που έπρεπε. Π.χ η συμφωνία του Μάαστριχτ, η «Ευρωσυνθήκη» κλπ. Σε τούτο εδώ το θέμα δεν μπορεί να βοηθήσει το δημοψήφισμα. Θα έχει την τύχη των ταυτοτήτων. Δηλαδή μάζεψαν 3 εκατομμύρια υπογραφές και τελικά δεν έγινε τίποτα. Βεβαίως εμείς ήμασταν αντίθετοι σε δημοψήφισμα για τις ταυτότητες. Η γνώμη μας λοιπόν είναι ότι αυτό το δημοψήφισμα δεν έχει να προσφέρει τίποτα, αλλά και θα δημιουργήσει ένα τεράστιο αποπροσανατολισμό. Και το λέω αυτό γιατί ο ελληνικός λαός επί 17 χρόνια εμπαίζεται.<br />Για μας υπάρχει κι ένα άλλο θέμα, που κανένα δημοψήφισμα και κανένας χειρισμός της κυβέρνησης κι αν γίνει, δεν πρόκειται να λύσει το ζήτημα: Αυτή τη στιγμή στα Βαλκάνια η ΠΓΔΜ είναι ένα αμερικάνικο προτεκτοράτο. Έχουμε επίσης την ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου. Δεύτερο προτεκτοράτο. Έχουμε στα Βαλκάνια ανταγωνισμούς των ηγετικών δυνάμεων της ΕΕ, των ΗΠΑ και έχει μπει και η Ρωσία στο παιχνίδι με τα ενεργειακά. Η Ελλάδα διεκδικεί περιφερειακό ρόλο. Η Τουρκία με το μουσουλμανικό τόξο, επίσης το σκέφτεται και θα κάνει τις δικές της συμμαχίες. Επομένως τα Βαλκάνια είναι μία πυριτιδαποθήκη και δεν μπορεί να μιλάμε μόνο για το θέμα του ονόματος της γειτονικής χώρας, που βεβαίως πρέπει να λυθεί, δεν λέω να μείνει σε εκκρεμότητα. Όταν υπάρχουν ανταγωνισμοί στην περιοχή προσχήματα θα βρίσκονται χίλια δυο. Ξέρετε ότι τα Βαλκάνια είναι η περιοχή που οι ΗΠΑ δεν έχουν σταθερό ενδιαφέρον, μόνιμο. Μπορώ να πω ότι τα προηγούμενα χρόνια δεν πολυασχολήθηκαν. Αλλά από τη στιγμή που η Ρωσία βγήκε ως αντίπαλος στο πεδίο της οικονομίας, διότι αυτή είναι η λογική σήμερα της καπιταλιστικής Ρωσίας, οικονομικός πόλεμος και διεκδίκηση μεριδίου, τα πράγματα δυσκολεύουν και χειροτερεύουν. Και οι αμερικανοί ενδιαφέρονται ζωηρά. Είχαν κάνει και ολόκληρη συζήτηση για το αν χρειάζεται να εμπλακούν στα Βαλκάνια. Ενεπλάκησαν στις αρχές του '92 γιατί τους κάλεσαν εδώ οι ευρωπαίοι – καθαρά πράγματα – και στη συνέχεια είχαν ένα μειωμένο ενδιαφέρον, τώρα έχει αναζωπυρωθεί τα τελευταία χρόνια».<br />Δημοσιογράφος: Εμείς τι προτείνετε ότι πρέπει να κάνουμε;<br />Αλ. Παπαρήγα: «Εμείς λέμε ότι πρέπει να υπάρχει μια σωστή και σταθερή στάση και να μην ετεροκαθορίζεται, είτε στο αμερικανικό σχέδιο, είτε στο ΝΑΤΟικό, είτε στο γερμανικό, είτε στο κοσσοβαρικό κλπ. Δηλαδή η ελληνική κυβέρνηση να δώσει τη μάχη στο περιεχόμενο του όρου «Μακεδονία»: Γεωγραφικός όρος, να μην μπαίνουν ζητήματα μακεδονικής εθνότητας κλπ. Ο αλυτρωτισμός είναι, ας το πούμε, οι φωνές που ακούγονται στις διάφορες χώρες. Βέβαια στην FYROM αυτή τη στιγμή το VMR είναι ένα κόμμα το οποίο όπως ξέρετε είναι ένα εθνικιστικό κόμμα. Έχει πια κρατική υπόσταση ο εθνικισμός. Στην Ελλάδα δεν νομίζω ότι έχει κρατική υπόσταση, αλλά υπάρχουν θύλακες. Πρέπει να υπάρξει μια κοινωνική απομόνωση αυτών των απόψεων. Να τις απορρίπτει η κοινωνία. Όταν λέω εθνικιστικές απόψεις, είναι και επεκτατικές, είναι αντιδραστικές στο εσωτερικό της χώρας, όσον αφορά τους μετανάστες, έχουν μια ολόκληρη φιλολογία και ιδεολογία, οι έλληνες είναι ο περιούσιος λαός, ο ελληνικός πολιτισμός είναι ο μοναδικός και δεν υπάρχει κανένας άλλος κλπ. Μιλάω γι αυτές τις αντιλήψεις. Θέλω να πιστεύω ότι στην Ελλάδα αυτά δεν μπορούν να μετατραπούν σε μία ισχυρή δύναμη ιδεολογικά, αλλά δεν μπορώ να υποτιμήσω ότι στα Βαλκάνια, όπου υποκινούνται οι διαιρέσεις, ότι δεν θα έχουν κι αυτές στην πορεία ίσως μια δυναμική. Το ελπίζω να μην έχουν».<br />Δημοσιογράφος: Πρέπει να συγκληθεί ωστόσο το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών;<br />Αλ. Παπαρήγα: «Αν πιστεύαμε ότι ήταν κλειδί ειλικρινά σας λέω ότι θα παίρναμε μία τέτοια πρωτοβουλία να το προτείνουμε. Απλώς έχουμε μία ανοχή. Αν δηλαδή η κυβέρνηση θέλει να πάρει τη γνώμη των κομμάτων μέσα από μια τέτοια διαβούλευση, εμείς δεν θα έχουμε αντίρρηση να πάμε. Τι θα βγει; Τι να σας πω; Γιατί εδώ πολλά πράγματα επενδύονται στην επικοινωνιακή αγορά κλπ. Επομένως, δεν ξέρω τι θα προσφέρει. Ζημιά δε νομίζω να κάνει, δηλαδή να προσθέσει πρόβλημα σε αυτά που ήδη υπάρχουν». </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-444553125765859656?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-24036422868317032542008-02-26T00:21:00.001+02:002008-02-26T00:24:25.508+02:00<div align="justify"><br />Σκόπια, η ώρα της αλήθειας<br />Οι πονηροί καρπαζοεισπράχτορες που παριστάνουν την πολιτική ηγεσία στη χώρα μας μάς παγίδεψαν, για δεκαπέντε χρόνια τουλάχιστον, σε μια πρωτοφανή τακτική: Από τη μια πλευρά, καμία αποδοχή της συμπερίληψης της λέξης «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων, και από την άλλη, απόλυτο μπάχαλο και αποδοχή της λειτουργίας της «Μακεδονίας», με τους Έλληνες επιχειρηματίες και την ελληνική οικονομία να αποτελεί το κυριότερο στήριγμα των Σκοπίων. Η πλειοψηφία της παγκόσμιας κοινότητας, ανάμεσα τους η Κίνα, οι ΗΠΑ, η Ρωσία, τα αναγνώρισαν ως “Μακεδονία” και βέβαια οι Σκοπιανοί αποθρασύνθηκαν στο έπακρο, μια και αυτή η στρατηγική, και την εσωτερική τους συνοχή εξασφάλιζε, με την αναπτύξη της «μακεδονικής» ιδεολογίας, και σταδιακά οδηγούσε στην καθιέρωσή τους ως «Μακεδονίας» διεθνώς. Διότι ο μηχανισμός του «άμα περάσεις από τη γειτονιά μου, θα σου δείξω εγώ» είναι γνωστός και καταλήγει σε φιάσκο. Τον αντίπαλο πρέπει να τον αντιμετωπίζεις άμεσα και επί τόπου. Τόνιζα από το 1993 πως η Ελλάδα έπρεπε να δεχτεί μια σύνθετη γεωγραφική ονομασία, προτού αρχίσει ο σωρός των αναγνωρίσεων, τότε που το «πακέτο Πινέιρο» έλυνε με αυτό τον τρόπο το ζήτημα και απελευθέρωνε την ελληνική πολιτική στα Βαλκάνια από ένα βαρίδι. Αυτή η λύση θα επέτρεπε τότε να μεταβληθεί η βαλκανική μας πολιτική σε κεντρικό στρατηγικό στόχο για την αποτροπή της Τουρκίας. Αντ’ αυτού, ένας γέρων πολιτικάντης που προσδοκούσε την επιστροφή στην εξουσία, ο Παπανδρέου, και ένας νεαρός τότε πολιτικός που έθετε σε υψηλότερη μοίρα τα Σκόπια από την τουρκική απειλή, ο Σαμαράς, που τώρα σιωπά αιδημόνως, τίναξαν στον αέρα τη μοναδική λύση που διέθετε η Ελλάδα για να προστατέψει το μείζον. Άφησαν τον ελληνικό λαό να βαυκαλίζεται με τη δήθεν «ανυποχώρητη στάση», ενώ ενδόμυχα προσδοκούσαν την ολοκλήρωση του κύκλου και την αναγνώριση των Σκοπίων ως «Μακεδονίας» από το σύνολο της διεθνούς κοινότητας, συνεπικουρούμενοι από τον εφησυχασμό που προσέφερε η φοβερή αρλούμπα διαφόρων «Μακεδονομάχων» πως, «αν η Ελλάδα δεν τους αναγνωρίσει δεν έχουν κερδίσει τίποτε»! Κι όμως, την ίδια στιγμή, όχι μόνο ανέπτυσσαν τις οικονομικές σχέσεις με τα Σκόπια, όχι μόνο δεν επέβαλαν κυρώσεις σε όσους τα αναγνώριζαν ως Μακεδονία, αλλά επέτρεψαν και να αρχίσει η διαδικασία ένταξής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς να θέσουν βέτο για το όνομα, όπως έπρεπε πάση θυσία να κάνουν.<br />στόσο... αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη, αγαπάει και τον νοικοκύρη. Πριν ολοκληρωθεί ο κύκλος της πλήρους αναγνώρισης των Σκοπίων και από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, οι Αμερικανοί επείγονται για λύση, ώστε να «τσιμεντώσουν» την ηγεμονία τους στην περιοχή, λόγω επανεμφάνισης της Ρωσίας και απόσχισης του Κοσσυφοπεδίου, που θα κάνει ακόμα πιο επισφαλή την επιβίωση των Σκοπίων. Γι’ αυτό και υποχρεώθηκαν να θέσουν τώρα το ζήτημα της ένταξης στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, οδηγώντας σε δεινή θέση το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο. Διότι σήμερα η κατάκτηση της σύνθετης ονομασίας για όλες τις χρήσεις, που το 1993 ήταν δεδομένη, φαντάζει πλέον σαν ηράκλειο έργο, δεδομένων όλων των τετελεσμένων που έχουν παγιωθεί τα προηγούμενα χρόνια. Όμως το ελληνικό πολιτικό σύστημα πρέπει τώρα να αποφασίσει και όχι «αύριο», και όχι πλέον με υπεκφυγές. Είτε θα αποδεχθεί το καραγκιοζιλίκι της διπλής ονομασίας (άλλη για τις διμερείς σχέσεις και άλλη για τις διεθνείς) είτε θα υποχρεωθεί να θέσει βέτο στο ΝΑΤΟ τον Απρίλιο – ελπίζοντας ότι έτσι, σε μια επόμενη φάση, θα υποχρεώσει τους Αμερικανούς να πιέσουν τα Σκόπια προς την κατεύθυνση της σύνθετης ονομασίας. Διαφορετικά, αν δεχτεί τη «διπλή ονομασία», θα έχει υποχωρήσει σε όλα τα μέτωπα. Ή σύνθετη γεωγραφική ονομασία, ή βέτο: Εκεί πλέον μας οδήγησε η αλλοπρόσαλλη πολιτική των πονηρών πολιτικάντηδων, που νόμιζαν ότι μπορούν να κοροϊδεύουν εσαεί τον ελληνικό λαό. Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα. Θα τολμήσουν να τα βάλουν με τα αφεντικά τους, ή θα καταστούν καταγέλαστοι στον ελληνικό λαό;<br />Γιώργος Καραμπελιάς</div><div align="justify">(Αναδημοσίευση από τι Ιστολόγιο του Άρδην)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-2403642286831703254?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-23417844458801896802008-02-25T18:19:00.002+02:002008-02-25T18:26:06.832+02:00<a href="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8Lq_7NzhqI/AAAAAAAAABo/zLWVtW01B50/s1600-h/%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%BB.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170953706123003554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8Lq_7NzhqI/AAAAAAAAABo/zLWVtW01B50/s320/%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%BB.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Ελπίζαμε στην εκλογή του Τάσσου Παπαδόπουλου. Τελικά εκλέχθηκε ο Δ. Χριστόφιας. Είναι θετικό ότι βλέπουμε τον πρώτο Κομμουνιστή Πρόεδρο κράτους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όμως δεν παραβλέπουμε τις απόψεις του για το Σχέδιο Ανάν και πρέπει να είμαστε προσεκτικοί. Βέβαια από τον Κασουλίδη προτιμότερος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-2341784445880189680?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-36241652127000927582008-02-25T02:18:00.002+02:002008-02-25T18:35:16.357+02:00ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ ΓΙΑ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΙΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ<br />ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΥΧΟΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΣΥΦΟΠΕΔΙΟΥ!<br />ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!<br /><br />ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ<br />Ουάσιγκτων, του Λάμπρου Παπαντωνίου<br /><br />Συνάμα με τον αμερικανικό Τύπο και ο Γαλλικός καταπιάνεται-και δη διεξοδικά- με την τυχόν ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου και τις επιπτώσεις που θα έχει, ακόμη και για την Ελλάδα. Χαρακτηριστικό ήταν δισέλιδο μάλιστα άρθρο της εφημερίδας «ΛΕ ΜΟΝΤ» στην προπερασμένη Κυριακάτικη έκδοση της 6 Ιανουαρίου 2008, γραμμένο από τον Jean-Arnault Derens, - αρχισυντάκτη του ιστοτόπου Le Courrier des Balkans και συγγραφέα (μαζί με τον Laurent Geslin) του βιβλίου «Comprendre les Balkans. Histoire, sociétés, perspectives» (εκδόσεις Non lieu, 2007)- , υπό τον τίτλο «La boite de Pandore des frontières balkaniques. Effet domino de l’éventuelle indépendance du Kosovo», το οποίο αναφέρεται στις επιπτώσεις ενδεχόμενης ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων.<br /><br />Σύμφωνα με τον αρθρογράφο η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου θα μπορούσε να οδηγήσει στην αναθέρμανση μιας σειράς εδαφικών διεκδικήσεων στα Βαλκάνια και ίσως και σε περιφερειακές συγκρούσεις για αναπροσαρμογές των συνόρων. Σε αυτές τις ενδεχόμενες, αλυσιδωτές επιπτώσεις, ο αρθρογράφος εντάσσει και την Ελλάδα:<br /><br />Το καθεστώς του Κοσσυφοπεδίου, το πολιτικό αδιέξοδο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι οδεύουμε προς μια νέα περιφερειακή κρίση, η οποία προέρχεται από την αποτυχία των πολιτικών που άσκησε στην περιοχή, τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, η «διεθνής κοινότητα». Μέσα σε αυτό το καταστροφικό πλαίσιο, η παλαιά ιδέα επανακαθορισμού των βαλκανικών συνόρων έρχεται εκ νέου στην επιφάνεια. Λαοί, μειονότητες και εδαφικές διεκδικήσεις, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μίγμα, που θα μπορούσε να βυθίσει ολόκληρη την περιοχή στο χάος.<br /><br />Η ενδεχόμενη ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου θα μπορούσε να λειτουργήσει ως προηγούμενο για τους Σέρβους της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, οι οποίοι διεκδικούν με τη σειρά τους την απόσχισή τους από ένα κράτος, το οποίο στην πραγματικότητα δεν λειτούργησε ποτέ. Θα μπορούσε επίσης να προκαλέσει μία ευρεία αποσταθεροποίηση, κυρίως στην ΠΓΔΜ και στο Μαυροβούνιο, θέτοντας υπό αίρεση όλα τα σύνορα των Βαλκανίων.<br /><br />Όπως επισημαίνεται στο άρθρο, οι βαλκανικοί πόλεμοι της δεκαετίας του ’90 έγιναν στο όνομα των «μεγάλων» κρατών, της «Μεγάλης Σερβίας», της «Μεγάλης Κροατίας», ενώ πίσω από την διεκδίκηση της ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου, επικρέμεται πάντα η ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας».<br /><br />Η παλιά αντίληψη μιας «δικαιότερης» αναπροσαρμογής των βαλκανικών συνόρων, που θα λαμβάνει υπόψη την αντιστοιχία του φυλετικού και εθνικού στοιχείου με το γεωγραφικό επανέρχεται στο βαλκανικό χώρο!<br /><br />Το 2001, κατά τη διάρκεια της κρίσης στην ΠΓΔΜ, ο αρθρογράφος Alexandre Andler, πρότεινε τη χρήση μιας χειρουργικής, από μια ομοιοπαθητική λύση, προκρίνοντας τον διαμελισμό της δημοκρατίας αυτής σε μια «αλβανική» και μια «μακεδονική» περιοχή.<br /><br />Τον ίδιο χρόνο, ο David Owen, τέως πρόεδρος της διεθνούς διάσκεψης για την πρώην Γιουγκοσλαβία, είχε διατυπώσει το σχέδιό του για τον επαναπροσδιορισμό των βαλκανικών συνόρων. Ως αντιφώνηση σε αυτές τις απόψεις, ο Arben Xhaferi, ιστορική προσωπικότητα του αλβανικού εθνικισμού στην ΠΓΔΜ, διεκδικούσε τη δημιουργία «εθνικών» κρατών.<br /><br />Μία υποθετική διεθνής διάσκεψη, που θα είχε ως στόχο τον αναπροσδιορισμό των βαλκανικών συνόρων, με ειρηνικό τρόπο και με βάση τον εθνοφυλετικό στοιχείο, θα μπορούσε να οδηγήσει στην ενοποίηση όλων των περιοχών, όπου πλειοψηφούν οι Αλβανοί, δηλαδή της Αλβανίας, της ΒΔ ΠΓΔΜ, της κοιλάδας του Presevo της Σερβίας, αλλά και τις δυτικές περιοχές του Μαυροβουνίου.<br /><br />Βάναυσα ακρωτηριασμένη, η ΠΓΔΜ θα μπορούσε επίσης να υποκύψει στις φιλοβουλγαρικές τάσεις και να ενσωματωθεί στον ανατολικό γείτονά της. Το θέμα των μειονοτήτων στην Αλβανία θα μπορούσε με τη σειρά του να τεθεί:<br />οι Έλληνες, στις νότιες περιοχές της χώρας, θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την προσάρτησή τους στην Ελλάδα, ενώ οι Αλβανοί, που εκδιώχθηκαν μετά το 1945 από την ελληνική βόρεια Ήπειρο –περιοχή που οι Αλβανοί αποκαλούν «Τσαμουριά»- θα υπενθύμιζαν τα καταστρατηγημέ-να δικαιώματά τους. Το Μαυροβούνιο θα μπορούσε επίσης να ζητήσει επίσης, ως αντιστάθμισμα την περιοχή Shkodra, όπου κατοικούν σερβο-μαυροβουνιακές μειονότητες, ενώ η ΠΓΔΜ θα διεκδικούσε την προσάρτηση των σλαβικών χωριών που βρίσκονται γύρω από τις λίμνες της Οχρίδας και των Πρεσπών.<br /><br />Φυσικά οι Σέρβοι της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης θα ενσωματώνονταν στη μητέρα πατρίδα, γεγονός που θα είχε οδυνηρές συνέπειες για τη Βοσνία, καθώς οι Κροάτες της δυτικής Ερζεγοβίνης, της κεντρικής Βοσνίας και της Posanska Posavina, θα ενώνονταν με την Κροατία. Η Βοσνία από την άλλη πλευρά θα υπεραμύνονταν της περιοχής του Gorazde, ενώ θα ζητούσε την προσάρτηση του Sandjak του Novi Pazar, το οποίο σήμερα είναι μοιρασμένο μεταξύ της Σερβίας και του Μαυροβουνίου.<br /><br />Ως συνέπεια αυτών το Μαυροβούνιο δεν θα διέθετε πλέον τα ίδια σύνορα. Πέραν της απόσχισης των αλβανικών και βοσνιακών περιοχών, θα καλούνταν να αντιμετωπίσει αποσχιστικές τάσεις και των σερβικών περιοχών. Δεδομένου όμως ότι στις περιοχές αυτές διαβιούν ανάμικτοι σερβικοί και βοσνιακοί πληθυσμοί δεν αποκλείεται η διενέργεια ενός πολεμικού επεισοδίου, που θα οδηγούσε στις αναγκαίες, για την διαμόρφωση συνόρων, μετακινήσεις πληθυσμών. Η Κροατία θα αποκτούσε το στόμιο του Κοτόρ, το οποίο περιήλθε στο Μαυροβούνιο μόλις το 1918. Εν συντομία το Μαυροβούνιο θα οδηγούνταν στα σύνορα που είχε τον 19ο αιώνα.<br /><br />Η Σερβία, που θα δημιουργούνταν από αυτές τις ανακατατάξεις, θα αντιμετώπιζε με τη σειρά της πρόβλημα στην περιοχή της Βοϊβοδίνας, όπου οι μειονότητες, με κυριαρχούσα την ουγγρική, αποτελούν το 50% του πληθυσμού. Η προσάρτηση των περιοχών της Subotica, Senta και Kanjiza, στην Ουγγαρία πρέπει να θεωρείται δεδομένη.<br /><br />Αφού από τις συνοριακές αναπροσαρμογές δεν θα εξαιρούνταν τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το θέμα των μειονοτήτων στην Ελλάδα δεν θα περιορίζονταν μόνο στους Αλβανούς, συνεχίζει το γαλλικό άρθρο. Οι μουσουλμάνοι –«Τούρκοι» και Πομάκοι- της δυτικής Θράκης θα διεκδικούσαν την προσάρτησή τους, αντιστοίχως, στην Τουρκία και τη Βουλγαρία, ακυρώνοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923. Το θέμα των «Σλάβων» της ελληνικής «Μακεδονίας», το οποίο αποτελεί ταμπού για το ελληνικό κράτος, θα μπορούσε επίσης να τεθεί. (!!!)<br /><br />Όσον αφορά στη Σλοβενία, θα μπορούσε να επιλύσει, προς όφελός της, τις εδαφικές μικροδιαφορές της με την Κροατία, αλλά και να διεκδικήσει την ακύρωση των δημοψηφισμάτων του 1918, διεκδικώντας τις αυστριακές περιοχές όπου συνεχίζουν να διαβιούν σλοβενικοί πληθυσμοί. Λόγω επίσης της εποικοδομητικής της στάσης στην επίλυση των περιφερειακών διενέξεων η Λουμπλιάνα θα μπορούσε να λάβει ένα μέρος από την περιοχή Φριούλι της Ιταλίας, ίσως και την πόλη της Τεργέστης.<br /><br />Η ανακατανομή αυτή των συνόρων θα άφηνε στο περιθώριο κάποιες μειονότητες, τη γκορανική του Κοσσυφοπεδίου, την ρουτινική της κροατικής ανατολικής Σλαβονίας και τη ρουμανοβλαχική της ΠΓΔΜ, της Αλβανίας και της Ελλάδας. Τα τρία με τέσσερα εκ. επίσης των Ρωμ θα συνέχιζαν να ζουν, χωρίς κράτος, στα δυτικά Βαλκάνια.<br /><br />Είναι απίθανη η υλοποίηση όλων αυτών των συνοριακών αναπροσαρμογών, χωρίς την ανάκυψη αμφισβητήσεων, καθώς θα προκαλούσαν, μεσαίας κλίμακας, πολεμικές αναμετρήσεις. Ευρωπαϊκά στρατεύματα θα μπορούσαν να κλιθούν για την αποκατάσταση της ειρήνης. Αντίθετα, οι μετακινήσεις πληθυσμών δεν θα θεωρούνταν ως παράπλευρη απώλεια, αλλά ως ο κεντρικός άξονας της όλης διαδικασίας. Οι μετακινήσεις αυτές θα τελούνταν υπό της Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, με τη συνδρομή πολυάριθμων μη-κυβερνητικών οργανώσεων.<br /><br />Το σενάριο αυτό μπορεί να φαίνεται ακραίο, αλλά διάφορα μέρη του έχουν ήδη κάνει την εμφάνισή τους, είτε αναφορικά με το μέλλον της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, είτε με το «εθνικό θέμα της Αλβανίας». Οι υποστηρικτές της ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου υπογραμμίζουν ότι αυτή δεν μπορεί να εκληφθεί ως προηγούμενο. Πρόκειται όμως για ευσεβείς πόθους: Η λύση που θα δοθεί σε αυτό το θέμα θα μπορεί να λειτουργήσει «ως προηγούμενο», εάν οι φορείς άλλων εθνικών διεκδικήσεων την εκλάβουν ως τέτοια.<br /><br />Ο Γάλλος αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η όλη αντίληψη στη διαμόρφωση των βαλκανικών συνόρων μετά τη διάλυση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, στηρίχθηκε στη θέσπιση εθνοκεντρικών κρατών. Η Ελλάδα και η Σερβία, στις αρχές του 19ου αιώνα, δημιουργήθηκαν μέσω μιας «εθνοκάθαρσης», που στηρίχθηκε στην απέλαση ή στην αφομοίωση των πληθυσμών που θεωρούνταν αλλογενείς, κυρίως λόγω της θρησκείας τους: οι «Τούρκοι» (δηλαδή οι μουσουλμάνοι, τόσο οι Σλάβοι, και οι Αλβανοί, όσο και οι τουρκόφωνοι) εκδιώχθηκαν από τα νεοσύστατα κράτη.<br /><br />Στη συνέχεια ο αρθρογράφος αναφέρεται στη διαμόρφωση των βαλκανικών κρατών, υπό την επιρροή των μεγάλων δυνάμεων, κατά τη διάρκεια του 19ου και 20ου αιώνα, για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η επίλυση των βαλκανικών θεμάτων με διαμελισμούς και ανακατατάξεις συνόρων, αποτελεί ένα επικίνδυνο και απρόβλεπτο παιχνίδι. Η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσυφοπεδίου δεν είναι παρά ένα ακόμη μέτωπο στην αναμέτρηση των ΗΠΑ με τη Ρωσία.<br /><br />Σε ξεχωριστό πλαίσιο γίνεται αναφορά στη διαμόρφωση της αλβανικής συνείδησης και στη σύσταση του αλβανικού κράτους. Όπως επισημαίνεται, μολονότι ο Βίσμαρκ είχε υποστηρίξει το 1878, ότι η Αλβανία δεν αποτελεί παρά έναν γεωγραφικό χώρο, η Αυστρο-ουγγαρία τάσσεται λίγο αργότερα στο πλευρό των αλβανικών διεκδικήσεων, ως αντιστάθμισμα στην υποστήριξη των Γάλλων, Βρετανών και Ρώσων προς τη Σερβία και την Ελλάδα.<br /><br />Μεταξύ άλλων επισημαίνεται επίσης ότι τα εδάφη της Αλβανία καθορίσθηκαν μέσα από το συσχετισμό δυνάμεων με τα γειτονικά της κράτη (το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και την Ελλάδα) και από τους ισχυρούς τους προστάτες, χωρίς να εξαιρείται η Ιταλία.<br /><br /><br />Το άρθρο της MONTE DIPLOMATIQUE πλαισιώνεται από διάφορους χάρτες των Βαλκανίων, με εξειδικευμένες αναφορές. Στον πρώτο χάρτη παρουσιάζονται τα κράτη της βαλκανικής χερσονήσου, με τα υπάρχοντα σύνορα, αλλά και οι διαμφισβητούμενες περιοχές. Σημειώνονται επίσης σε κάθε κράτος οι περιοχές που υπάρχουν εθνικές μειονότητες ή όπου πλειοψηφούν οι εθνικές μειονότητες. Στο χάρτη της Ελλάδας εμφανίζεται συγκέντρωση τουρκικού πληθυσμού στη «δυτική Θράκη», όπως αναφέρεται, ενώ σημειώνεται η ύπαρξη «Ρουμανοβλαχων» στην Ήπειρο και τη Μακεδονία, «Σλάβων» στη Μακεδονία μας και «Αλβανών» στην Ήπειρό μας. Στα εδάφη της Βόρειας Ηπείρου, στην Αλβανία, φαίνεται να πλειοψηφεί ο ελληνικός πληθυσμός.<br /><br />Σε άλλο χάρτη απεικονίζονται οι ιστορικές, μεγαλοϊδεατικές διεκδικήσεις κρατών της βαλκανικής. Οι διεκδικήσεις της Ελλάδας, υπό τον προσδιορισμό «Μεγάλη Ελλάδα», φαίνεται να καλύπτουν, πέραν των ισχυόντων συνόρων, την Κύπρο, την αν. Θράκη, καθώς και μέρος της Βουλγαρίας, της ΠΓΔΜ και της Αλβανίας. Απεικονίζονται επίσης οι μεγάλες ιδέες και άλλων κρατών, όπως της «Μεγάλης Μακεδονίας», που περιλαμβάνει ολόκληρη τη γεωγραφική περιοχή της ελληνικής Μακεδονίας, αλλά και της «Μεγάλης Βουλγαρίας», που περιλαμβάνει ολόκληρη την ΠΓΔΜ και μέρος της Θράκης και της Μακεδονίας.<br />(Αναδημοσίευση από το "νοιάζομαι")<a href="http://www.noiazomai.net/">http://www.noiazomai.net/</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-3624165212700092758?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-11277656978749388042008-02-25T02:15:00.002+02:002008-02-25T18:35:48.752+02:00ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ<br />20/2/2008<br /><br />ΘΑ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΗΣΟΥΝ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΒΑΣΗ ΣΧΕΔΙΟΥ ΠΑΝΟΠΛΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ<br /><br />«ΑΥΤΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΧΑΟΥΣ»<br /><br />ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΣΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ISSA «Defense and Foreign Affairs»<br />ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΜΑ ΘΑ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ ΣE ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ, ΣΕΡΒΙΑ, ΣΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΑΔΑ - ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ Η «ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ» ΚΑΙ Η ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ<br />ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΛΒΑΝΟΥΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ Η ΡΟΥΚΕΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ<br />ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΔΕΚΑΔΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ<br /><br /><br />Ουάσιγκτων, του Λάμπρου Παπαντωνίου, 20.2.08 αποκλειστικά για το ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ<br /><br />Δεν στέγνωσε ακόμη η μελάνη της αποκαλούμενης «ανεξαρτησίας» του Κοσσυφοπεδίου από τον περίφημο στη σκοτεινή πλευρά του βαλκανικού φεγγαριού Χασίμ Θάτσι, με την πλήρη υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αγγλίας και του ΝΑΤΟ, και ένας πραγματικά οχετός κατευθυνόμενων «ανταποκρίσεων», «δημοσιευμάτων» «αναλύσεων», «κειμένων», «εκπομπών» και ό,τι άλλο μπορεί να διανοηθεί ανθρώπινος νους έχει κατακλύσει τις Ηνωμένες Πολιτείες! Όπως λένε εμπιστευτικά ειδήμονες, προσκείμενοι στο Αμερικανικό Intelligence (Μυστικές Υπηρεσίες των ΗΠΑ), όλα αυτά τα κείμενα εκπορεύονται από την CIA, βάσει οργανωμένου σχεδίου, για την αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων και της Ν/Α Ευρώπης, με απώτερο στόχο την Ευρωπαϊκή Ένωση!!!<br /><br />Όπως εξομολογούνται οι ειδικοί, θα πρόκειται για τέτοιο τερατούργημα γεωπολιτικών μεταβολών και διαστάσεων, που δεν είδε η περιοχή ούτε επί Αδόλφου Χίτλερ, στα πλαίσια ενός μαύρου φασισμού- γιατί ως αυτή την στιγμή είναι ανώνυμος- και απλώς εκμεταλλεύεται τους Αλβανούς, για να φέρουν σε πέρας την βρώμικη δουλειά με εγκλήματα, ωμότητες, δολοφονίες, κλοπές, ληστείες, σφαγές αθώων και οτιδήποτε άλλο μπορεί να διανοηθεί ο σώφρων άνθρωπος, για λογαριασμό των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, με αντάλλαγμα την δημιουργία «Μεγάλης Αλβανίας!!» Πρόκειται για το αποκαλούμενο πλέον διεθνώς ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΡΑΪΧ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!! Και, με όπλα που χρηματοδότησαν παράνομα οι Αμερικανοί, θα φέρουν σε πέρας τα «πρωτοπαλίκαρα» της βρωμιάς και ασυδοσίας, οι Αλβανοί τρομοκράτες, που έχουν εκπαιδευθεί δυστυχώς, σε ειδικό Κέντρο Εκπαίδευσης του Αμερικανικού Πενταγώνου, εδώ στην γειτονική Βιρτζίνια, όπως έχουμε αποκαλύψει πρόσφατα και αποδεδειγμένα.<br /><br /><br />ΙΔΟΥ ΤΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ<br />ΤΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ<br /><br />Πρόκειται για το Διεθνές Ίδρυμα Στρατηγικών Μελετών “Defense and Foreign Affairs” (Αμυντικών και Εξωτερικών Υποθέσεων) που κυκλοφόρησε Έκθεση και μάλιστα «Confidential» (Εμπιστευτική) όπου, υπό μορφή «ανάλυσης», παρουσιάζει ανάγλυφη την εικόνα για το τι θα συμβεί στα Βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας!!! Και επισημαίνουμε, ότι τα ισχυριζόμενα δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά υποβολιμαία από συγκεκριμένο αόρατο Αμερικανικό Κέντρο, με πολύ προσεγμένη γλώσσα. Τα γράφει, επικαλούμενο πάντα πηγές του Intelligence. Μάλιστα, όταν ρωτήσαμε τον συντάκτη του από πού προκύπτουν αυτά, μας απάντησε γραπτά, ότι δεν θέλει να θέσει σε κίνδυνο τις πηγές του, που έχει στην περιοχή των Βαλκανίων!!!<br /><br /><br />ΕΡΧΕΤΑΙ Η ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΝΟΙΞΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ – Η ΝΕΑ ΑΛΒΑΝΙΚΗ ΑΝΤΑΡΣΙΑ<br />Σημειώνονται λοιπόν ανάμεσα στα άλλα: «Στο χρονικό διάστημα, Μάρτιος-Απρίλιος 2008, προβλέπεται μεγάλη εξέγερση και βία στα Βαλκάνια από Αλβανούς εξτρεμιστές ( σ.σ. δεν λέει τρομοκράτες), οι οποίοι έχουν ένα οργανωμένο δίκτυο διακίνησης όπλων, τόσο στο Κοσσυφοπέδιο, όσο και στα FYROM. Πρόκειται για την Θερμή Άνοιξη των Βαλκανίων, που θα την υποκινήσουν εθνικιστές Αλβανοί εξτρεμιστές (τρομοκράτες).<br />Οι πληροφορίες προέρχονται από την Ελλάδα, την FYROM και από το Κοσσυφοπέδιο. Η νέα ανταρσία θα υποκινηθεί από παράνομους εξοπλισμένους Αλβανούς ηγέτες και πολιτικούς, στο Κοσσυφοπέδιο και στο FYROM. Οι ομάδες προς το παρόν κάθονται ήσυχα, αλλά, όταν φύγει η Ειρηνευτική Δύναμη (UNMIK) από το Κοσσυφοπέδιο, θα αρχίσουν οι επιχειρήσεις. Απόδειξη η εμφάνιση μιας παράνομης παραστρατιωτικής δραστηριότητας Αλβανών οπλοφόρων με μάσκες, που ήδη έχουν στήσει σημεία ελέγχου, σε χωριά του Δυτικού Κοσσυφοπεδίου»! Και αφού απαριθμεί μια σειρά ενόπλων περιστατικών, που έλαβαν χώραν πρόσφατα, συνεχίζει αποκαλυπτικά-και το τονίζουμε όλως ιδιαίτερα: «Πρόκειται για προσπάθεια αποσταθεροποίησης των Σκοπίων και του Μαυροβουνίου. Και παράλληλα υπάρχει, όμως, και μακροχρόνια στρατηγική, για την προσάρτηση και αφομοίωση μεγάλων περιοχών, που διαβιούν σε αυτές τη χώρες, για την δημιουργία μιας Μεγάλης ή Εθνικής Αλβανίας. Τα σημεία ελέγχου βρίσκονται στα χέρια της παράνομης οργάνωσης ΑΝΑ ή ΑΚSH.(Albanιan National Army)».<br /><br /><br />ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ<br />Αναφερόμενη η «ανάλυση» στη διακίνηση παράνομων όπλων, γράφει μεταξύ των άλλων:<br />«Οι Αλβανοί εξτρεμιστές (σ.σ. τρομοκράτες), που βρίσκονται μέσα στο Κοσσυφοπέδιο, θα προσπαθήσουν, με πολιτικές πιέσεις, να αποσταθεροποιήσουν τις γειτονικές χώρες. Τον Δεκέμβριο του 2006, η KFOR είχε ανακοινώσει την κατάσχεση μιας μεγάλης ποσότητας όπλων, που κατευθυνόταν για το Μαυροβούνιο. Τους έπιασαν Ιταλοί στρατιώτες, που αργότερα συνέλαβαν 5 Αλβανούς, οι οποίοι ήσαν αναμεμιγμένοι. (Στο σημείο αυτό η Έκθεση βρίθει λεπτομερών από τους τύπους των όπλων, που κατασχέθηκαν, που δεν μπορεί να συλλάβει νους ανθρώπινος πως έφθασαν αυτά στο Κοσσυφόπεδιο και είναι πρόδηλο, με τη βοήθεια του ΝΑΤΟ και των εκεί αμερικανών στρατιωτών, που βρίσκονται γι’ αυτήν ακριβώς την δουλειά και όχι ασφαλώς για την επιβολή της τάξεως). Και συνεχίζει, επικεντρωμένη η «ανάλυση» στο Μαυροβούνιο:<br />«Το 20% του Μαυροβουνίου είναι Αλβανοί και Βόσνιοι Μουσουλμάνοι. Είναι αδύνατοι τελείως. Το Μαυροβούνιο χωρίς πλέον την υποστήριξη από τις δυνάμεις ασφαλείας της Σερβίας, αφού ανεξαρτητοποιήθηκε, θα το κυριαρχηθεί από τους καλά εξοπλισμένους Αλβανούς εξτρεμιστές (σ.σ. τρομοκράτες). Η απειλή βρίσκεται πολύ ψηλά και θα παραμείνει έτσι μέχρι το τέλος του 2008»!!!<br /><br /><br />ΣΚΟΠΙΑ<br />Η Στρατηγική Αμερικανική Ανάλυση καταγίνεται στη συνέχεια με το Νότο, τα Σκόπια, όπου αναφέρει ότι οι Αλβανοί εξτρεμιστές (σ. σ. τρομοκράτες), μέχρι τώρα, έχουν κάνει θραύσεις, παραθέτοντας απίστευτες λεπτομέρειες, που μόνο μια Υπηρεσία του Intelligence, με την παρουσία δεκάδων πρακτόρων επί τόπου, θα είναι σε θέση να γνωρίζει, και υποστηρίζει το εξής απίστευτο, που θα πρέπει να εμβάλλει, αναμφισβήτητα, σε ιδιαίτερη ανησυχία τις αρμόδιες Αρχές Ασφαλείας της Ελλάδας! Συγκεκριμένα, γράφει:<br />«Η αλβανική οργάνωση National Liberation Army (ΝLA) είναι εκείνη η οποία ελέγχει την είσοδο και έξοδο παράνομων όπλων. Τα περισσότερα όπλα προέρχονται εκεί από οργανωμένη μαφία, που λειτουργεί στην Αλβανία, από το χωριό Veleshta, που βρίσκεται κοντά στην Στρούγκα. Ειδικά αυτό το χωριό έχει άμεσους δεσμούς με τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, που πρόκειται βασικά για κατοίκους οι οποίοι προέρχονται από το Κοσσυφοπέδιο. Στο χωριό αυτό, περί τους 20 με 25 άνδρες, είναι υπεύθυνοι για την διακίνηση αυτών των όπλων, μέσα σε καλά σφραγισμένα φορτηγά αυτοκίνητα, που περνούν το συνοριακό φυλάκιο Kafasan, από την Αλβανία ή δια μέσου των ορέων προς τα χωριά Radolishta και Frangono και από εκεί στο Velestha, που προωθούν παράνομα όπλα προς το Τetovo, Aracinovo κοντά στα Σκόπια, και στα χωριά της περιοχής Kumanovo. Πρόκειται για 8 -10 ένοπλες ομάδες που διακινούν όπλα προς τα Σκόπια»!!!<br /><br /><br />ΤΟ RPG-7 ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ<br />Και αφού αναφέρεται σε δεκάδες άλλες σαφείς πληροφορίες και λεπτομέρειες, επισημαίνει, έτσι, στα καλά καθούμενα, την εξής παράγραφο, που αφορά την Ελλάδα:<br />«Δεν έχει ξεκαθαρισθεί, αν η ομάδα αυτή αποτελεί μέρος του ίδιου δικτύου, που έχει δεσμούς με την εβρισκόμενη βάση στην Αλβανία διακίνησης παράνομων όπλων, ένα από τα οποία, όπως υποπτεύονται ορισμένα Ελληνικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και εμπειρογνώμονες στην Ελλάδα, εφοδίασαν την εξτρεμιστική Ελληνική αριστερή ομάδα «Επαναστατικός Αγώνας», με ρουκέτα κινέζικης κατασκευής RPG-7, με την οποία χτυπήθηκε η Αμερικανική Πρεσβεία στην Αθήνα, στις 12 Ιανουαρίου 2007. Αλλά, δεύτερη πηγή διατείνεται, ότι τα όπλα αυτά κατέληξαν στα Σκόπια, από την αναρχία, που έγινε, επί Αλί Μπερίσα, το 1997, που εκλάπησαν από στρατιωτικές αποθήκες και πολλά από αυτά κατέληξαν και στην FYROM.»<br /><br /><br />ΣΤΟΧΟΣ Η ΝΟΤΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!<br />«ΣΕ ΣΤΑΔΙΟ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ ΕΝΟΠΛΗΣ ΔΡΑΣΗΣ»!!!<br />Και καταλήγει: «Αυτός ο πλούτος των νέων πληροφοριών δείχνει, ότι οι διεθνείς Αρχές στο Κοσσυφοπέδιο, καθώς και στις Αρχές στο Μαυροβούνιο και στην FYROM, ότι είναι ενήμερες, πως η κίνηση ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου έχει ουσιαστικά πολύ μεγαλύτερες και ευρύτερες απαιτήσεις για την ασφάλεια της περιοχής. Και ότι ένας από τους κρυφούς στόχους τους, δεν είναι απλά μόνο η «ελευθερία» της επαρχίας αυτής. Απεναντίας, η αποσχιστική κίνηση για Μεγάλη ή Εθνική Αλβανία, η οποία μπορεί να φθάσει μέχρι τη Νότιο Ήπειρο της Ελλάδας, και η φάση του επεκτατισμού προς τα εκεί, από πλευράς εφοδιασμού, βρίσκεται στο στάδιο της προετοιμασίας για ένοπλη δράση, όταν δοθεί η εντολή»!!!<br /><br /><br />ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ<br />ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ<br />Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε πως, σε έκτακτη «ανάλυση», που κυκλοφόρησε το ίδιο Ίδρυμα, στις 2 Φεβρουαρίου 2007, ανήμερα δηλαδή που ο «Ειδικός Απεσταλμένος» των Αμερικανών και των Άγγλων, ο Μάρτιν Αχτισάαρι, ανακοίνωσε τις «προτάσεις του» σε Βελιγράδι και Πριστίνα της Σερβίας, στην εισαγωγή συνέδεε την επίθεση στην Αμερικανική Πρεσβεία με Ισλαμικές ομάδες, υποστηρίζοντας τα εξής:<br />«Έχει αποδειχθεί ότι υπάρχει σύνδεση μεταξύ των Ισλαμιστών jihadist και των πολιτικών/εγκληματικών αλβανικών ομάδων και τους ομολόγους τους στη FYROM. Το Defense and Foreign Affairs έχει λεπτομερή απόδειξη διασύνδεσης, ανάμεσα στα άλλα, των ομάδων αυτών, και της προσφοράς του όπλου, που χρησιμοποιήθηκε, στις 12 Ιανουαρίου 2007, την ρουκέτα εναντίον της Αμερικανικής Πρεσβείας, καθώς και αποδείξεις των δεσμών μεταξύ των Ισλαμιστών σε FYROM και Κοσσυφοπέδιο με τις πακιστανικές ισλαμικές επιχειρήσεις στη Μεγάλη Βρετανία»!!!<br /><br /><br />ΣΤΟΧΟΣ Η ΝΟΤΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ ΚΑΙ Η ΒΟΡΕΙΑ ΗΠΕΙΡΟΣ<br />Σημειώνεται επίσης στην ίδια αποκαλυπτική αμερικανική έκθεση ότι οι Αλβανοί ηγέτες του Κοσσυφοπεδίου, πρώην μέλη της οργάνωσης (KLA/UCK), που ορισμένοι κατέχουν υψηλές θέσεις, «αφού ισχυροποιήσουν τις θέσεις τους στη FYROM και πιθανόν στο Μαυροβούνιο, αυτές οι επεκτατικές και εξτρεμιστικές δραστηριότητες θα μεταφερθούν μέσα στην Ελλάδα, αλλά και μέσα στην Αλβανία (σ.σ. ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ), όπως έχει προβλεφθεί!!!».<br /><br /><br />ΠΩΣ ΦΤΑΝΕΙ ΟΠΛΙΣΜΟΣ ΣΕ ΕΞΤΡΕΜΙΣΤΙΚΕΣ-ΑΝΑΡΧΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ<br />ΠΟΣΟ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ Η ΡΟΥΚΕΤΑ ΣΤΟΝ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ»<br />Ακόμη υποστηρίζεται κατηγορηματικά πως «ο άνθρωπος που ελέγχει τα περισσότερα παράνομα όπλα διακίνησης από Αλβανία, Κοσσυφοπέδιο και FYROM, που βρίσκονται μέσα στην Ελλάδα, είναι δυτικά των Σκοπίων, στο χωριό Veleshta!!!» Και ότι «Ο Ali Ahmet, αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της αλβανικής ανταρσίας του 2001 μέσα στα Σκόπια, ο ίδιος και οι βοηθοί του συνεργάζονται με 7-8 Έλληνες στην Ελλάδα. Αλλά, επίσης, συνεργάζονται και με Ρώσους μετανάστες Ελληνικής καταγωγής και με ορισμένους Γεωργιανούς στην Θεσσαλονίκη. Μεταφέρουν παράνομα, όλων των ειδών τα ελαφρά όπλα, εκρηκτικά, οπλοπολυβόλα, ρουκέτες PRG-7 και άλλα. Βασικά, η αλβανική βάση στην Struga είναι εκείνη που τα πουλάει στους Ρώσους μετανάστες ελληνικής καταγωγής και στους Γεωργιανούς, οι οποίοι μετά τα μεταπουλούν στους Έλληνες!!! Τα τελευταία δύο χρόνια, αυτή η ομάδα παράνομης διακίνησης όπλων πούλησε διάφορα όπλα, σε αναρχικούς και εξτρεμιστές αριστερούς, στην Ελλάδα!! Η ρουκέτα RPG-7s, που πουλήθηκε στον «Επαναστατικό Αγώνα», για την επίθεση της 12ης Ιανουαρίου 2007, εναντίον της Αμερικανικής Πρεσβείας, στοίχισε από 2.500 έως 3.000 ευρώ το καθένα ή 8 ρουκέτες για 6.000 ευρώ»!!!<br /><br /><br />ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΚΔΟΤΗ ΤΟΥ «DEFENSE &amp; FOREIGN AFFAIRS»<br />«ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΡΚΟΥΣ ΚΥΠΡΟΥ» - ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ – ΕΞΕΓΕΡΣΗ<br />ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΑΥΡΩΝ &amp; ΜΕΞΙΚΑΝΩΝ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ<br />Τέλος, ο Εκδότης των καταξιωμένων αυτών Αμερικανικών Αναλύσεων Gregory Copley, σε αποκλειστική γραπτή δήλωσή του, μας τόνισε:<br />«Η μονομερής διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου από τους Αλβανούς, δεν αποτελεί το τέλος, όπως λένε, της διάλυσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Απλά, επιβεβαιώνει την συνέχεια της διαδικασίας. Η υπόθεση αυτή έχει ευρύτερες προεκτάσεις και για οποιαδήποτε άλλη παρόμοια υπόθεση, από το ό,τι απλά διαμελίζει τμήμα των Βαλκανίων. Αποτελεί δεδικασμένο για την τουρκική κοινότητα της Βόρειου Κύπρου, όπως απαιτήσει ανεξαρτησία, και η διαδικασία αυτή ενισχύεται από την ιστορία του Κοσσυφοπεδίου, καθώς και για την κίνηση αποκοπής των Τσετσενίων Ισλαμιστών (Jihadists), για τους Κούρδους στο Βόρειο Ιράκ, για τους Αρμένιους στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπου πιέζουν για ανεξαρτησία και στη Δυτική Σαχάρα. Και υπάρχουν και άλλα παραδείγματα, κατά τα οποία η ενέργεια του Κοσσυφοπεδίου θα πυροδοτήσει κινήσεις ανεξαρτησίας. Τώρα, ξεκάθαρα, για τους αφελείς ισχυρισμούς του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ότι το Κοσσυφοπέδιο αποτελεί ειδική περίπτωση, η πορεία αυτή οδηγεί τους Βοσνιοσέρβους να κηρύξουν ανεξαρτησία, στην Δημοκρατία της SRPSKA. Ακόμη, το παράδειγμα του Κοσσυφοπεδίου, όπου η παράνομη μετανάστευση ήταν εκείνη , που διαμόρφωσε την εθνική ισορροπία στην επαρχία, μπορεί - και μπορούμε να το πούμε - να συγκριθεί και με τη Νότια Καλιφόρνια, όπου η παράνομη μετανάστευση έχει διαμορφώσει μια άλλη εθνική ισορροπία. Γιατί όχι, λοιπόν, ανεξαρτησία και στη Νότια Καλιφόρνια; Σε οποιαδήποτε περίπτωση, είμαστε καλά γνώστες των επιπτώσεων των εδαφικών διεκδικήσεων, όπου οι Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου ετοιμάζονται να κάνουν εναντίον της Σερβίας, της FYROM και της Ελλάδας!! Αυτό αποτελεί την αρχή του χάους» !!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-1127765697874938804?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-1047333096759272692008-02-25T01:36:00.001+02:002008-02-25T01:38:26.068+02:00Στις 16 Φεβρουαρίου το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα φιλοξένησε στη Λισσαβόνα συνεδρίαση της Ομάδας Εργασίας για την προετοιμασία της 10 ης Διεθνούς Συνάντησης Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων.<br />Όπως και προηγουμένως, η συνεδρίαση ήταν ανοιχτή σε όλα τα κόμματα που παίρνουν μέρος στις Διεθνείς Συναντήσεις. Πήραν μέρος τα εξής κόμματα:<br /> <br />Κόμμα Εργατών Βελγίου<br />Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας<br />Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας-Μοραβίας<br />Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας<br />Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας<br />Κομμουνιστικό Κόμμα Ινδίας (μαρξιστικό)<br />Κόμμα Εργατών Ιρλανδίας<br />Κόμμα των Ιταλών Κομμουνιστών<br />Λιβανέζικο Κομμουνιστικό Κόμμα<br />Κόμμα του Λαού του Παναμά<br />Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα<br />Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας<br />Νοτιοαφρικανικό Κομμουνιστικό Κόμμα<br />Κομμουνιστικό Κόμμα της Ισπανίας<br />Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας<br />Συριακό Κομμουνιστικό Κόμμα<br />Κομμουνιστικό Κόμμα Ουκρανίας<br /> <br />Η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε σε ειλικρινές συντροφικό κλίμα. Αξιολόγησε με θετικό τρόπο τις προτάσεις σχετικά με το θέμα της συνάντησης του 2008, που υποβλήθηκαν από διάφορα κόμματα στο Κομμουνιστικό Κόμμα Βραζιλίας, το κόμμα που θα φιλοξενήσει αυτή τη Συνάντηση.<br />Αποφασίστηκε ότι η 10 η διεθνής συνάντηση θα πραγματοποιηθεί στις 21, 22 και 23 Νοεμβρίου του 2008 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας με θέμα: «Νέα φαινόμενα στη διεθνή κατάσταση. Επιδείνωση εθνικών, κοινωνικών, περιβαλλοντικών προβλημάτων και όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων και ανταγωνισμών. Ο αγώνας για ειρήνη, δημοκρατία, κυριαρχία, πρόοδο και σοσιαλισμό και η κοινή δράση των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων».<br />Με την ευκαιρία της συνεδρίασης τα κόμματα που πήραν μέρος κάνανε μια ευρεία ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τη διεθνή κατάσταση, την κατάσταση στις χώρες τους και τα κύρια καθήκοντά τους.<br />Ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε στην τρέχουσα βαθιά οικονομική κρίση του καπιταλισμού, στην οποία αναδείχνεται ο συστημικός της χαρακτήρας, καθώς και στην αυξανόμενη αστάθεια που επιφέρει, με την τάση να χειροτερεύει η εκμετάλλευση των εργατών, να αυξάνεται η μιλιταριστική τάση στην ιμπεριαλιστική επίθεση, καθώς και να εντείνεται η ιδεολογική και γενικότερη επίθεση σε θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες.<br />Σε σχέση με την ανακοινωθείσα μονομερή ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου, οι μετέχοντες καταδίκασαν την απόφαση που αποτελεί συστατικό μέρος της διαδικασίας διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας και παραβιάζει το Διεθνές Δίκαιο. Αυτή η απόφαση συνιστά σημαντικό προηγούμενο και θα αποτελέσει αδιαμφισβήτητο παράγοντα αστάθειας που θα επιδεινώσει τις εντάσεις στα Βαλκάνια και την Ευρώπη. Αυτή η θέση εκφράστηκε με συγκεκριμένο τρόπο σε μια Κοινή Ανακοίνωση, την οποία ενέκριναν τα κόμματα που παραβρέθηκαν και την οποία απευθύνουν και σε άλλα κόμματα για υποστήριξη.<br />Συζητώντας τη σοβαρή κατάσταση στη Μέση Ανατολή, και ειδικά σε Ιράκ, Παλαιστίνη, Λίβανο, Συρία, τα κόμματα εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στους λαούς και τις προοδευτικές δυνάμεις της περιοχής που αντιστέκονται θαρραλέα και αγωνίζονται ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.<br />Αναλύοντας την κατάσταση στην Αφρικανική ήπειρο, οι μετέχοντες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των προοδευτικών δυνάμεων και στους λαούς της Αφρικής, και ειδικότερα του Τσαντ και της Κένυας, για ειρήνη, κυριαρχία και ανάπτυξη. Πρόκειται για λαούς που είναι αντιμέτωποι με διαδικασίες αποσταθεροποίησης από τον ιμπεριαλισμό. Οι μετέχοντες καταδίκασαν επίσης την συγκρότηση από τις ΗΠΑ στρατιωτικής διοίκησης για την Αφρικανική ήπειρο.<br />Ταυτόχρονα, τα κόμματα που συμμετείχαν στη συνεδρίαση της Ομάδας Εργασίας για τη Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους με το λαό της σοσιαλιστικής Κούβας και άλλους λαούς της Λατινικής Αμερικής, που αγωνίζονται για την κυριαρχία τους και την κοινωνική πρόοδο, καθώς επίσης και με τους λαούς και τις δυνάμεις σε όλο τον κόσμο που μένουν σταθερές στον αγώνα για δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, ειρήνη και σοσιαλισμό.<br />Τα συμμετέχοντα κόμματα εξέφρασαν την εκτίμησή τους για τις συνθήκες που εξασφάλισε το Πορτογαλικό Κομμουνιστικό Κόμμα στη Λισσαβόνα για τη συνεδρίαση της Ομάδας Εργασίας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-104733309675927269?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-80804262175370424112008-02-25T01:20:00.001+02:002008-02-25T01:24:19.181+02:00<a href="http://bp1.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8H8Q7NzhpI/AAAAAAAAABc/-d7FXtUOUwU/s1600-h/%CE%94%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170691214901741202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8H8Q7NzhpI/AAAAAAAAABc/-d7FXtUOUwU/s320/%CE%94%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9A.jpg" border="0" /></a> <div>Kανένας σχεδόν δε θέλει πια να ονομάζεται Bαλκάνιος. Kαμιά χώρα της περιοχής δεν ανταποκρίνεται στις κρούσεις της Aθήνας για τη συγκρότηση ενός "βαλκανικού μετώπου" μέσα στην EE και στο NATO. H Σλοβενία, η Kροατία και η Bοσνία ισχυρίζονται ότι ανήκουν στην Kεντρική Eυρώπη. Tο ίδιο και η Pουμανία. Eπιπροσθέτως, η Pουμανία και η Bουλγαρία μετατρέπονται σε ορμητήρια της Oυάσινγκτον για κατακτητικούς πολέμους στη Mέση Aνατολή, στον Kαύκασο και στην Kεντρική Aσία. Aποκτούν πληθώρα αμερικανικών βάσεων και καθίστανται απειλή για τη Pωσία. Tα Tίρανα θεωρούν την ανεξαρτητοποίηση του Kοσόβου ως αποφασιστικό βήμα για την αναβίωση της "Mεγάλης Aλβανίας", η οποία υπήρξε επί φασιστικής κατοχής. Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η τουρκική επιρροή στα Bαλκάνια αναπτύσσεται ορμητικά, ευνοούμενη από τις νέες συνθήκες. H Eλλάδα τι κάνει σε αυτό το "πολιτικό ναρκοπέδιο" των Bαλκανίων του 21ου αιώνα; Πώς αντιστέκεται και ποιες συμμαχίες σφυρηλατεί; Πρέπει ή όχι να προβάλει βέτο στην ένταξη της ΠΓΔM στο NATO και στην EE; Θα επιτραπεί στον ελληνικό λαό να αποφασίσει με δημοψήφισμα αν επιθυμεί ή όχι την ένταξη της Tουρκίας στην EE; Συνιστά ή όχι απειλή για την Eλλάδα η "Mεγάλη Aλβανία"; Tο βιβλίο του Γιώργου Δελαστίκ φωτίζει τη σημερινή βαλκανική πραγματικότητα και εντάσσει στο διεθνές πλαίσιο τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική εξωτερική πολιτική.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-8080426217537042411?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-51293801677510681502008-02-24T21:56:00.003+02:002008-02-25T01:17:29.659+02:00Το νέο όνομα του Κράτους των Σκοπίων, προφανώς προς τιμήν της ελληνικής κυβέρνησης που θα υπογράψει την αποδοχή του ονόματος. Ένα κράτος με δυό Αλβανίες στα δυτικά του και προφανώς ... ημερομηνία λήξης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-5129380167751068150?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-23772258519161214412008-02-24T21:54:00.004+02:002008-02-25T01:48:11.923+02:00<a href="http://bp0.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HLgrNzhoI/AAAAAAAAABU/lTzLidEl6j8/s1600-h/1204.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170637609414919810" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HLgrNzhoI/AAAAAAAAABU/lTzLidEl6j8/s320/1204.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="justify">Πρόλογος του συγγραφεα στη Γ΄ Εκδοση<br />Η ανά χείρας μελέτη αποτελούσε αρχικώς το πρώτο μέρος μιας εργασίας για τον ελληνικό «Διαφωτισμό» η οποία μετεξελίχθηκε σε αυτόνομο έργο, το πρώτο μέρος μιας τριμερούς ιστορίας των ιδεών στη νεώτερη Ελλάδα, με αφετηρία το 1204. Εν συνεχεία, αν όλα πάνε καλά, θα ακολουθήσει η μελέτη για τον «Διαφωτισμό» (1700-1821), ως της πρώτης περιόδου της ελληνικής Αναγέννησης (1700-1922), και θα ολοκληρωθεί με τη δεύτερη περίοδο, τη «Μεγάλη Ιδέα<!–[if supportFields]> XE “Μεγάλη Ιδέα” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>» (1829-1922).<br />Αποτελεί έκφραση ελάχιστης διανοητικής τιμιότητας να αναφερθεί πως, κατά τη διαδικασία της επεξεργασίας αυτού του βιβλίου, όσο μελετούσα πηγές και κείμενα, μετέβαλα αρκετές φορές απόψεις και οπτική· αλλαγές που, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, αφορούσαν στην άρση των αρνητικών προκαταλήψεων, συνδηλώσεων και στερεοτύπων περί Βυζαντίου, τα οποία για δεκαετίες είχαν επισωρευτεί στο μυαλό μου, όπως συμβαίνει και με την πλειοψηφία των σύγχρονων Ελλήνων.<br />Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η εικόνα που έχουμε για τη σχέση της βυζαντινής τέχνης, φιλοσοφίας και επιστήμης με τη Δύση και την Αναγέννηση. Θρεμμένοι με έναν απίστευτο όγκο πληροφοριών για το «θαύμα» της Αναγέννησης και συγκρίνοντας την αναγεννησιακή Δύση του 16ου αιώνα, και του Διαφωτισμού που ακολούθησε, με την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα της ίδιας περιόδου, οι νεώτεροι Έλληνες υποτιμούμε συστηματικά τα βυζαντινά προοίμια αυτής της «Αναγέννησης», αγνοώντας, για παράδειγμα, πως η ιταλική ζωγραφική έχει ως άμεση αφετηρία τη βυζαντινή.<br />Γι’ αυτή την υποτίμηση, που τόσο βαθιά έχει ριζώσει μέσα μας, μεγάλο μερίδιο ευθύνης βαρύνει τους άκριτους υποστηρικτές του δυτικού Διαφωτισμού, που παρουσιάζουν το Βυζάντιο ως το βασίλειο του σκοταδισμού και της «οπισθοδρόμησης», αλλά, σε ένα βαθμό, και εκείνους τους υπερασπιστές του Βυζαντίου οι οποίοι προβάλλουν τη βυζαντινή οικουμένη ως αυτοδύναμη πρόταση για το σήμερα, τροφοδοτώντας έτσι μια αδιέξοδη και εξόχως αντιπαραγωγική διελκυστίνδα «φωταδισμού» - «σκοταδισμού». Υπ’ αυτούς τους όρους, η συντριπτική πλειοψηφία επιλέγει τα ψευδο-διαφω&shy;τιστικά αντιβυζαντινά μυθεύματα, μια και κανείς, βέβαια, δεν επιθυμεί να «επιστρέψει» στο Βυζάντιο. Εάν όμως στη θέση του ψευδούς διλήμματος έμπαινε το αίτημα να καταστεί και το Βυζάντιο –με βάση τις ανεξέλικτες δυνατότητές του– πηγή ταυτότητας και έμπνευσης, για έναν «εκσυγχρονισμό της παράδοσης» και όχι το ξερίζωμά της ή την απλή επιστροφή σε αυτή, τότε ίσως η πλειοψηφία των Ελλήνων θα προσέγγιζε με διαφορετικό μάτι τη βυζαντινή κληρονομιά μας.<br />Το βιβλίο δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ως ιστορία του ύστερου Βυζαντίου ή της φραγκικής κατάκτησης, αλλά εντάσσεται μάλλον στην ιστορία των ιδεών· των ιδεών που χαρακτηρίζουν το Βυζάντιο, και μάλιστα στην ύστερη εποχή του, της Φραγκοκρατία<!–[if supportFields]> XE “Φραγκοκρατία” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>ς και της Τουρκοκρατία<!–[if supportFields]> XE “Τουρκοκρατία” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>ς, καθώς και των ιδεών για το Βυζάντιο και τη σχέση του με τον νεώτερο ελληνισμό, έως σήμερα. Ο τίτλος θα πρέπει να αναγνωσθεί κυριολεκτικά: Πρόκειται για το «1204» ως πραγματική και συμβολική αφετηρία για τη συγκρότηση του νεώτερου ελληνισμού. Γι’ αυτό και όποιος επιθυμεί να μελετήσει την ιστορία των Σταυροφοριών<!–[if supportFields]> XE “Σταυροφοριών” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>, της Άλωσης του 1204, της Φραγκοκρατία<!–[if supportFields]> XE “Φραγκοκρατία” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>ς ή του ύστερου Βυζαντίου, θα πρέπει να καταφύγει στα πολυάριθμα ιστορικά έργα που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό.<br />Βέβαια, η ιστορία των ιδεών, και μάλιστα της συγκρότησης του νεώτερου ελληνισμού, δεν εκτυλίσσεται έξω από την ιστορική, οικονομική, πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική πραγματικότητα της εποχής που εξετάζουμε, γι’ αυτό και οι ιστορικές αναφορές όχι μόνο παραμένουν πολυάριθμες, αλλά στο βιβλίο έχει επισυναφθεί ένα συνοπτικό «Χρονολόγιο», καθώς και ιστορικοί χάρτες που επιτρέπουν στον αναγνώστη να τοποθετεί στο ιστορικό τους πλαίσιο γεγονότα και πληροφορίες, παρατίθενται και μια σειρά από εικόνες, που είτε αναφέρονται ρητά μέσα στο κείμενο είτε συναρτώνται προς το περιεχόμενό του.<br />Τέλος, στην ανά χείρας τρίτη έκδοση έχουν γίνει ορισμένες αλλαγές και προσθήκες. Κατ’ αρχάς έχουν διορθωθεί αβλεψίες και τυπογραφικά λάθη της πρώτης έκδοσης, δεδομένου ότι ο «δαίμων του τυπογραφείου» αγνόησε την τελευταία των διορθώσεων σε ορισμένα δοκίμια. Επιπλέον, έχει προστεθεί ο πρόλογος του καθηγητή Σπύρου Βρυώνη και έχουν διευρυνθεί και αναμορφωθεί ουσιωδώς δύο κεφάλαια του Α΄ Μέρους. Αρχικώς εκείνο που αφορά στο πέρασμα από την αρχαιότητα στο Βυζάντιο, ώστε να φωτιστεί επαρκέστερα η «συνέχεια» αλλά και οι τομές στη διαδρομή του ελληνισμού, καθώς και το κεφάλαιο το σχετικό με την οικονομία του ύστερου Βυζάντιου, ιδιαίτερα κατά τον 11ο και 12ο αιώνα. Οι τελευταίες προσθήκες επιτρέπουν να δοθεί το απαραίτητο βάρος στην οικονομική πραγματικότητα του Βυζαντίου, δοθέντος μάλιστα ότι η θεωρία μιας δήθεν «βυζαντινής παρακμής», που προκάλεσε την κατάρρευση του Βυζαντίου και το «1204», στηρίζεται εν πολλοίς σε μια εσφαλμένη αντίληψη περί οικονομικής αποτελμάτωσης, ενώ αντίθετα η βυζαντινή οικονομία διήνυε τον 12ο αι. εποχή ακμής. Εξ άλλου η έκδοση της τρίτομης, μοναδικής στο είδος της, Οικονομικής Ιστορίας του Βυζαντίου, από το ΜΙΕΤ, στις αρχές του 2007 υπό την γενική εποπτεία της Αγγελικής Λαϊου, αποτέλεσε ένα επι πλέον κίνητρο για την επέκταση του σχετικού κεφαλαίου Δύο κεφάλαια τα οποία είχα ετοιμάσει για τη βυζαντινή μουσική και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντος, στον Πόντο, θα επιβάρυναν υπερβολικά ένα ήδη ογκώδες βιβλίο και γι’ αυτό ίσως περιληφθούν σε κάποια μελλοντική, πιθανώς πληρέστερη, έκδοση.<br />***<br />Σε αυτή τη μελέτη, λοιπόν, επιχειρήσαμε να υπερβούμε την κλασική διαίρεση μεταξύ της ιστορίας του Βυζαντίου και της ιστορίας της Φραγκοκρατία<!–[if supportFields]> XE “Φραγκοκρατία” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>ς, στην οποία μας έχει εθίσει η ευρωπαϊκή αλλά και η ελληνική ιστορική παράδοση, ως εάν να επρόκειτο για δύο παράλληλες ή, στην καλύτερη περίπτωση, εφαπτόμενες διαδικασίες, και όχι ως μία ενιαία διαδικασία κατάκτησης και αντίστασης. Πρόκειται για έναν κοινό τόπο στη γραμματεία τη σχετική με την υστεροβυζαντινή περίοδο: Από τη μία πλευρά περιγράφεται η συνέχεια του βυζαντινού κράτους, έστω και συρρικνούμενου, και τα επιτεύγματα ή τα ελλείμματά του στους πιο διαφορετικούς τομείς, της οικονομίας, της λογοτεχνίας, της θεολογίας, της φιλοσοφίας, της τέχνης, ενώ από την άλλη καταγράφονται, σε ένα συχνά αυτόνομο corpus, οι περιπέτειες και τα επεισόδια της ξένης εισβολής και κατοχής. Έτσι, η εξέλιξη της οικονομίας και των οικονομικών μεγεθών, της θεολογίας και των καλλιτεχνικών ρευμάτων, προσεγγίζεται ανεξάρτητα από τις μεγάλες ανατροπές, κατακτήσεις και καταστροφές, που υπήρξαν σχεδόν καθημερινή πραγματικότητα στο ύστερο Βυζάντιο.<br />Κατ’ αυτόν τον τρόπο, στο οικονομικό πεδίο, επί παραδείγματι, η υπανάπτυξη και η καχεξία της εγχώριας αστικής τάξης αποσυνδέεται από την αποικιοποίηση της βυζαντινής οικονομίας από τους Ιταλούς<!–[if supportFields]> XE “Ιταλούς” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>εμπόρους. Στο πνευματικό, η στροφή της ορθοδοξίας προς τον ησυχασμό αντιμετωπίζεται μόνον ως εσωτερική διαπάλη και υποβαθμίζονται τα στοιχεία της αντιπαλότητας με τη δυτική θεολογία, η οποία, μάλιστα, με τη λατινική κατάκτηση, εμφανίζεται ως ένοπλη Κατοχή επί της ορθοδοξίας. Τέλος, η επικράτηση, μετά τα μέσα του 14ου αι., της «Κρητικής Σχολής<!–[if supportFields]> XE “Κρητικής Σχολής” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>» στην αγιογραφία, που σημαδεύει την «επιστροφή» σε μια αυστηρότερη προσήλωση στην παράδοση, έναντι της Κομνήνειας Αναγέννησης<!–[if supportFields]> XE “Κομνήνειας Αναγέννησης” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>και της Παλαιολόγειας<!–[if supportFields]> XE “Παλαιολόγειας” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>«Μακεδονικής Σχολής<!–[if supportFields]> XE “Μακεδονικής Σχολής” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>», αποδίδεται συχνά σε τάσεις «συντηρητισμού» του ύστερου Βυζαντίου. Και όμως, συναρτάται άμεσα με το αποφασιστικό γεγονός της εισόδου του ελληνισμού σε μια περίοδο αμετάκλητης υποταγής, όπου η κυριότερη μέριμνα καθίσταται πλέον όχι η ανανέωση της παράδοσης αλλά ακριβώς η συντήρησή της. Όταν διαβάζει κανείς, επί παραδείγματι, την περιγραφή της επανάστασης των Ζηλωτών στη Θεσσαλονίκη<!–[if supportFields]> XE “Ζηλωτών στη Θεσσαλονίκη” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>, ή τις ιδεολογικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις του Πλήθωνα<!–[if supportFields]> XE “Πλήθωνα” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>, έχει την παράδοξη αίσθηση πως ζει εκτός τόπου και χρόνου, πως η εσωτερική δυναμική και μόνη καθορίζει την εξέλιξη αυτών των αντιπαραθέσεων, ενώ, αντίθετα, υπερκαθορίζονται σε μεγάλη έκταση από την εξωτερική δυναμική. Αυτός ο «καταμερισμός εργασίας», μεταξύ «Βυζαντινής Ιστορίας» και «Ιστορίας της Φραγκοκρατία<!–[if supportFields]> XE “Φραγκοκρατία” <![endif]–><!–[if supportFields]><![endif]–>ς», συνιστά μία ακόμα απόδειξη της αποσιώπησης ή, στην καλύτερη περίπτωση, της αδυναμίας κατανόησης του ρόλου και της σημασίας της εξωτερικής εισβολής και Κατοχής, και ιδιαίτερα αυτής που είχε ως αφετηρία τη Δύση, στην εξέλιξη του ύστερου βυζαντινού κόσμου.<br />Η προσπάθεια υπέρβασης αυτού του προκρούστειου «καταμερισμού» αποτελεί επομένως τη βασική μεθοδολογική αφετηρία αυτής της μελέτης. Και ο συγγραφέας της δεν είναι πεπεισμένος ότι και ο ίδιος την ακολούθησε σε όλη την έκταση και στον βαθμό που θα όφειλε· κατ’ αρχάς διότι, σε όλη της την έκταση, αναδύθηκε μπροστά του σταδιακώς, και κατά δεύτερο λόγο, διότι μια νέα ιστορική αντίληψη που θα αναχώνευε με δημιουργικό τρόπο την εξωτερική επέμβαση και την εσωτερική δυναμική δεν μπορεί παρά να είναι το έργο δεκάδων και εκατοντάδων ερευνητών και συγγραφέων. Εάν η παρούσα μελέτη συμβάλει σε αυτή την αλλαγή οπτικής, θα έχει επιτελέσει τον προορισμό της.<br />Το βιβλίο απευθύνεται στο ευρύτερο αναγνωστικό κοινό που έχει δείξει το ενδιαφέρον του για μια επικαιροποιημένη συζήτηση γύρω από τα ζητήματα που αφορούν στη φύση του Βυζαντίου και τη συνέχεια του ελληνισμού. Ωστόσο, επιθυμεί να απευθυνθεί και στους ειδικούς, προτείνοντας τους την εκδοχή ενός «μη ειδικού»· ίσως μια ματιά που έρχεται «από τα έξω», από άλλα ερευνητικά πεδία και ενδιαφέροντα, να είναι χρήσιμη. Αυτή η διττή μέριμνα υποχρεώνει σε ένα λόγο προσιτό και καθόλου επιτηδευμένο, αφ’ ενός, και επιστημονικά τεκμηριωμένο από την άλλη, δηλαδή υποχρέωσε τον συγγραφέα να βαδίζει πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-2377225851916121441?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-1358450825297691222008-02-24T21:15:00.002+02:002008-02-24T21:50:50.599+02:00<a href="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HKgLNzhnI/AAAAAAAAABM/VTFBD-hhoHQ/s1600-h/cyprus33.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170636501313357426" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HKgLNzhnI/AAAAAAAAABM/VTFBD-hhoHQ/s320/cyprus33.jpg" border="0" /></a><br /><div><a title="Δ. Κωνσταντακόπουλος: Η Κύπρος σε παγίδα- τελικά συμπεράσματα" href="http://ithageneis.wordpress.com/2008/02/11/%ce%94-%ce%9a%cf%89%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%ba%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82-%ce%97-%ce%9a%cf%8d%cf%80%cf%81%ce%bf%cf%82-%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%af%ce%b4/">Δ. Κωνσταντακόπουλος: Η Κύπρος σε παγίδα- τελικά συμπεράσματα</a><br /><br />«Μέριασε βράχε να διαβώ». Αυτή είναι η «κατηγορική προσταγή» της Αυτοκρατορίας, η επιδίωξη να ανοίξει ο δρόμος της Τουρκίας προς την Ευρώπη, να φύγουν από τη «μέση» τα εμπόδια που λέγονται Κύπρος με κυπριακό, Ελλάδα με ελληνοτουρκικά και Αιγαίο. Αυτή η Θέληση οδήγησε στο Σχέδιο Ανάν το 2004, αυτή η Θέληση συνδυάζεται τώρα με τη διάσπαση της Κεντροαριστεράς, του μετώπου που στήριξε πολιτικά το «’Οχι», του μετώπου που εξέφρασε τη θέληση του κυρίαρχου λαού, για να απειλήσει και πάλι την ύπαρξη και το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας, του κυπριακού ελληνισμού, της ίδιας της Ελλάδας. Το κυπριακό δεν «ξανάνοιξε», τρεις δεκαετίες μετά την εισβολή της Τουρκίας, γιατί ξεσηκώθηκαν τα θύματά της ή γιατί θυμήθηκαν οι πολιτικοί της Αθήνας τις υποχρεώσεις τους. «Ξανάνοιξε» γιατί ζητάει ο Αυτοκράτορας να ανοίξει. ‘Εχει μπει πλέον σε δυναμική φάση, ξέφυγε από τη σχετικά «στατική» των τριών προηγούμενων δεκαετιών.<br />Το Σχέδιο Ανάν εκφράζει την πάγια πολιτική της Αυτοκρατορίας που ποτέ δεν ανέχθηκε την ανεξαρτησία της Κύπρου και της Ελλάδας (βλ. παράρτημα 1) (1). Υλοποιεί την ιδέα περί Δικτατορίας του ναζιστή Καρλ Σμιτ, Δικτατορίας του (Αγγλοαμερικανού) Κυρίαρχου, του «Κράτους των Τριων Ξένων Δικαστών και των Τριων Ξένων Στρατών». Επειδή όμως το πολίτευμα της ίδιας της Αυτοκρατορίας είναι ακόμη δημοκρατικό, δεν μπορεί η ίδια να προτείνει κάτι τέτοιο, για λόγους σεβασμού της ίδιας της δικής της δομής, δεν μπορεί απερίφραστα να υιοθετήσει την συνεπή προς τον εαυτό της ιδεολογία του Σμιτ. Ανήκει στους εκπροσώπους των Ραγιάδων η αμφίβολη τιμή να προτείνουν τέτοια πράγματα (το έκανε το 1973 ο Ευάγγελος Αβέρωφ με τους τρεις ξένους σοφούς στους οποίους πρότεινε να δοθεί η Κύπρος, και μάλιστα με τις ίδιες διαδικασίες επιδιατησίας και ασφυκτικών, «βιαστικών» χρονοδιαγραμμάτων και δημοψφησμάτων που ανακάλυψε πολύ αργότερα ο Ανάν, το έκαναν οι διαπραγματευτές Αθήνας και Λευκωσίας το 2000-02, που εισήγαγαν, με δική τους πρωτοβουλία, τα εξωφρενικά δικαιώματα του Ανώτατου Δικαστηρίου και των τριών ξένων δικαστών του και χάρηκαν μάλιστα γιατί έγιναν αποδεκτές οι προτάσεις τους! Αυτή είναι η τυπική εικόνα του Μεσαίωνα, αλίμονο, αρκετά συχνή και για τη σχέση του πολιτικού προσωπικού της νεώτερης Ελλάδας έναντι του Δυτικού Επικυρίαρχου, η εικόνα δηλαδή του υποτελούς που εμφανίζεται ενώπιον του Δεσπότη, υποκλίνεται, τίθεται υπό την απόλυτο εξουσία του και ελπίζει στο ‘Ελεός του).<br />Η μετατροπή της πλειοψηφίας σε μειοψηφία στα όργανα αποφάσεων, ο κεντρικός μετασχηματισμός δηλαδή που επιφέρει το Σχέδιο Ανάν στη σημερινή κατάσταση πραγμάτων στην Κύπρο, δεν καταλύει απλώς την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά εισάγει μια κατάσταση παραλογισμού, αδικίας και ασάφειας στο νομικό καθεστώς του νησιού, τον μηχανισμό δηλαδή που επιτρέπει την εξαπόλυση μιας εθνοτικής διαμάχης τύπου Βοσνίας ή Κοσόβου, όπως οι συμφωνίες του 1960 ενέγραφαν στις νομικές πρόνοιές τους ως δυνατότητα τις διακοινοτικές του 1964 και την εισβολή του 1974. Επειδή η ελληνική πλευρά, και όχι η τουρκοκυπριακή, είναι η πραγματικά πιο αδύνατη, η ασάφεια των ρυθμίσεων θα λειτουργήσει εις βάρος της. Μια τέτοια ρύθμιση θέτει ερωτηματικό στην ίδια την επιβίωση, μαροχρόνια, των Ελλήνων στην Κύπρο.<br />Η αγγλοαμερικανική, «αυτοκρατορική» πίεση οδηγεί στην εμφάνιση τέτοιων αποτελεσμάτων, όχι μόνο εξαιτίας των δικών της επιδιώξεων, αλλά και του τρόπου που αποφεύγει να συγκροτηθεί το ελληνικό υποκείμενο, των προβλημάτων «δομής» του ελληνικού κράτους και της ελληνικής κοινωνίας και ιδεολογίας, της ναθειάς, πολύπλευρης, «εξάρτησης», χωρίς την οποία είναι αδύνατο να ερμηνευθεί το ελληνικό κρατικό, κοινωνικό, ιστορικο φαινόμενο. Βλέπουμε πάλι, στην περίπτωση της κυπριακής κεντροαριστεράς, να εμφανίζονται οι ίδιοι μηχανισμοί διάσπασης και αντιπαράθεσης ταυτοτήτων, που έχουν προηγηθεί όλων των μεγάλων καταστροφών του ελληνικού χώρου τους τελευταίους δύο αιώνες. (2) Η επικίνδυνη σύγχυση που καταδείξαμε ότι επικρατεί στην ηγεσία του ΑΚΕΛ (και όχι μόνο) γύρω από τα κορυφαία ζητήματα κρατικής συγκρότησης, εξουσίας και εθνικής ταυτότητας, σχέσεων Αριστεράς και ‘Εθνους, εθνισμού, εθνικισμού και σωβινισμού, σύγχυση αναγκαία σε ένα αριστερό κόμμα που θέλει να συνεργασθεί, αλλά καθόλου χρήσιμη σε ένα κόμμα που θέλει να αντισταθεί στην «Ολοκληρωτική Αυτοκρατορία της Παγκοσμιοποίησης», επιτείνουν τον κίνδυνο «καταστροφικών», «χαοτικών» εξελίξεων, που δεν μπορεί να μείνουν περιορισμένες στην Κύπρο.<br />Η ελλαδική και κυπριακή Αριστερά, όπως και το ΠΑΣΟΚ άλλωστε, δεν δρουν στα πλαίσια μιας ιμπεριαλιστικής, επεκτατικής, επιθετικής Ελλάδας, που θα όφειλαν να καταγγείλουν. Δρουν στα πλαίσια μιας χώρας που βρίσκεται, δυστυχώς, πάνω στον δρόμο κύριων στρατηγικών της Αυτοκρατορίας, που η άρχουσα τάξη της δεν θέλει να υπερασπίσει τα θεμιτά εθνικά συμφέροντά της, που υπόκειται στη γεωπολιτική πίεση της Τουρκίας. Η Τουρκία έδιωξε τους ‘Ελληνες από τα εδάφη της, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο. Δεν εισέβαλε η Κύπρος στην Τουρκία, δεν έδιωξε η Ελλάδα τις μειονότητές της. Η εξίσωση επιτιθέμενου και αμυνόμενου, θύτη και θύματος, εν ονόματι της γενικής αποδοκιμασίας του εθνικισμού, δεν ωφελεί τη ειρήνη αλλά τη μόνιμη επιδίωξη του «αμερικανικού ιμπεριαλισμού», που κάποτε λέγαμε, να χαϊδεύει για να χρησιμοποιεί στη Μέση Ανατολή και την πρ. ΕΣΣΔ τον τουρκικό επεκτατισμό, η μεγάλη τη μικρή αυτοκρατορία. Αυτή δεν μπορεί όμως να είναι πολιτική της Αριστεράς, αυτή είναι η πολιτική της ατλαντικής Δεξιάς, που χρειάζεται αριστερούς Συμμάχους να την εκδώσουν πιστοποιητικό προοδευτικότητας. Αν το κάνουν θα είναι και η τελευταία τους υπηρεσία. Ούτε βέβαια η ελληνική κοινωνία μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα, πιο προοδευτικά τα προβλήματά της, σε συνθήκες μεγαλύτερης εξάρτησης και υποτέλειας, ενδιαφερόμενη τάχα μου για την αφηρημένη, καθαρά «ταξική» όψη των συγκρούσεων, αδιαφορώντας για το περιβάλλον της χώρας, εκλαμβάνοντας τις ιδεολογίες που παράγει η σύγκρουση ως αιτία της και κάνοντας ότι δεν βλέπει τον στρατιωτικό μηχανισμό που παρατάσσεται απέναντι στη χώρα, από τη Θράκη έως νοτίως της Κύπρου. Η υιοθέτηση μιας τέτοιας πολιτικής δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε μακροχρόνια παρακμή την αριστερά. Χημικά καθαρές, «ταξικές» συγκρούσεις δεν υπάρχουν πουθενά, ζούμε σε έναν βαθιά ιεραρχημένο και πολλαπλά δομημένο κόσμο. Η Αριστερά χρειάζεται την Ελλάδα και η Ελλάδα την Αριστερά της, μιαν Αριστερά όμως που να ενσαρκώνει τις ισχυρές ανεξαρτησιακές παραδόσεις των Ελλήνων, πρωτοπόρο στην υπεράπσιση του ‘Εθνους της, για να μπορεί και να τον συγκρατεί όταν πάει να περάσει από τον εθνισμό στον εθνικισμό, από τον εθνικισμό στον σωβινισμό.<br />Η έως τώρα εμπειρία από τις πολιτικές εξελίξεις στο νησί μετά τη διάσπαση της συγκυβέρνησης επιβεβαιώνει την ορθότητα αυτής της διάγνωσης, ότι είναι δηλαδή στη Θέση και όχι στην Πρόθεση των πρωταγωνιστών η δυνατότητα καταστροφικής εξέλιξης, κάτι που την καθιστά πολύ πιο απειλητική. Από την ίδια την ανάγκη της προεκλογικής εκστρατείας της, η ηγεσία του ΑΚΕΛ απευθύνεται όλο και περισσότερο στους οπαδούς του «Ναι» στο δημοψήφισμα και τείνει να ευθυγραμμισθεί με την αγγλοαμερικανική πίεση και τη δομή επιχειρημάτων της «διεθνούς κοινότητας», μετασχηματίζοντάς την ιδεολογικά σε ανάγκη επείγουσας «λύσης του κυπριακού». Μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού σε Κύπρο και Ελλάδα γύρισε τώρα το κεφάλι προς τα μέσα, δεν αγωνίζεται με μέτωπο τις εξωτερικές δυνάμεις, του «αγγλοαμερικανικού ιμπεριαλισμού», στη μέχρι πρότινος χρησιμοποιούμενη και πολυ εύλογα πλέον εγκαταλειφθείσα ορολογία της ηγεσίας του ΑΚΕΛ. Αλλά προσπαθεί να οικοδομήσει τη πολιτική και ιδεολογική βάση όχι ενός συμβιβασμού, αλλά μιας συνθηκολόγησης, γεγονός που δεν θέτει σε κίνδυνο την α’ ή β΄ δυνατή λύση του κυπριακού, αλλά την ασφάλεια, κυριαρχία και ελευθερία των Ελλήνων νοτίως της πράσινης γραμμής. Μετά από μια ενδεχόμενη νίκη του, ο Δημήτρης Χριστόφιας, που δεν αναγνωρίζει καν, αν κρίνουμε από τις δηλώσεις του, το διακύβευμα, θα πιεσθεί αφόρητα να επαναφέρει γρήγορα το Σχέδιο Ανάν, ανεξαρτήτως της ονομασίας του, εκμεταλλευόμενος την αποθάρρυνση που λογικά θα επικρατήσει τότε ακριβώς μεταξύ των οπαδών του Προέδρου Παπαδόπουλου.<br />Είναι τελείως επιτακτική ανάγκη, ζήτημα εθνικής ασφάλειας, η αποκατάσταση της λαϊκής ενότητας γύρω από το ‘Οχι του 2004, η αποκατάσταση πολιτικών συνθηκών που θα επιτρέψουν στον κυπριακό λαο να υπερασπιστεί το κράτος του, η επιβεβαίωση στις προεδρικές εκλογές της ανάγκης να προτατευθεί ο πυρήνας της εξουσίας του κυπριακού κράτους. Χρειάζεται να συνεηδητοποιηθεί και να ανακοπεί, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των προσεχών εκλογών, η καταστροφική εξέλιξη που έχει ήδη ξεκινήσει.<br />Γενικότερα, η ελληνική πολιτική τάξη, στην Ελλάδα και την Κύπρο, πρέπει να συνειδητοποιήσει τον δυναμικό χαρακτήρα της φάσης στην οποία μπήκαν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις και το κυπριακό, των πλεονεκτημάτων που έχει σήμερα η χώρα εν σχέσει με το παρελθόν και του ότι μια πιο ανεξάρτητη πολιτική είναι ενδεχομένως πιο εύκολη σήμερα, λόγω των προβλημάτων της «Αυτοκρατορίας» διεθνώς, από ότι ήταν στους μεγάλους κύκλους αγγλικής και αμερικανικής ηγεμονίας του 19ου και του 20ού αιώνα. Ενστικτωδώς το αντελήφθησαν εξάλλου και η Αθήνα και η Λευκωσία, αποφασίζοντας τη σύναψη πολύ στενότερων σχέσεων με την αναδυόμενη πάλι Ρωσία του Πούτιν.<br />Από τον τρόπο που θα τοποθετηθούν απέναντι στα διακυβεύματα οι πολιτικές δυνάμεις σε Ελλάδα και Κύπρο θα κριθεί ενδεχομένως το μέλλον τους για δεκαετίες. Η στάση των πολιτικών δυνάμεων απέναντι στο ζήτημα του έθνους ήταν αποφασιστικής σημασίας για τη διεκδίκηση της πολιτικής ηγεμονίας σε όλη τγ νεώτερη ελληνική ιστορία. Υπάρχουν άλλωστε υπόγειες, «δομικές» σχέσεις ανάμεσα στις πολύ διαφορετικών μορφών κρίσεις στις δύο χώρες, την «εσωτερική» μορφή που παίρνει η συστημική κρίση στην Ελλάδα, την «εξωτερική» που παίρνει στην Κύπρο.<br />Η ελληνική κοινωνία δεν έχει πάντως άλλη διέξοδο από το να προσπαθήσει να γίνει υποκείμενο και στα εσωτερικά της προβλήματα και διεθνώς. Το ένα είναι προϋπόθεση για το άλλο και δεν πρέπει να αντιπαρατίθενται αλλά να συνδυάζονται οι προσπάθειες αυτές. Ο ελληνικός χώρος (Ελλάδα-Κύπρος) δεν θα μπορέσει να επιβιώσει πολύ, ούτε «εσωτερικά», ούτε «εξωτερικά» με τα σημερινά δεδομένα του, αν δεν προσπαθήσει να αλλάξει ριζικά. Το ελληνικό «σύστημά» ολόκληρο καταρρέει, όχι το ένα ή το άλλο κόμμα, η μια ή η άλλη πολιτική. Πρέπει να συνειδητοποιήσει έγκαιρα την απειλή και να τη μετατρέψει σε ευκαιρία. Δεν έχει άλλο δρόμο.<br /><br />*Απόσπασμα από τα τελικά συμπεράσματα του νέου βιβλίου του Δ. Κωνσταντακόπουλου, Η Κύπρος σε παγίδα το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Λιβάνη.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-135845082529769122?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7026324826616461379.post-8201397849992816362008-02-23T22:57:00.007+02:002008-02-25T01:18:00.166+02:00<a href="http://bp3.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HGjbNzhlI/AAAAAAAAAA8/XI_RDv-amkc/s1600-h/images%CE%B5%CF%80%CE%BF%CE%BD.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170632159101421138" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 179px; CURSOR: hand; HEIGHT: 195px" height="120" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HGjbNzhlI/AAAAAAAAAA8/XI_RDv-amkc/s320/images%CE%B5%CF%80%CE%BF%CE%BD.jpg" width="169" border="0" /></a><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HJALNzhmI/AAAAAAAAABE/uDn_2kXlnQ0/s1600-h/EPON5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170634852045915746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HJALNzhmI/AAAAAAAAABE/uDn_2kXlnQ0/s320/EPON5.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HEFrNzhgI/AAAAAAAAAAU/yND9u6w6zPM/s1600-h/EPON1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170629448977057282" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HEFrNzhgI/AAAAAAAAAAU/yND9u6w6zPM/s320/EPON1.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HGjLNzhjI/AAAAAAAAAAs/FuTU6_sq4GM/s1600-h/EPON4.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170632154806453810" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HGjLNzhjI/AAAAAAAAAAs/FuTU6_sq4GM/s320/EPON4.jpg" border="0" /></a><a href="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HEGLNzhhI/AAAAAAAAAAc/lCvdS02RNrY/s1600-h/EPON2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170629457566991890" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HEGLNzhhI/AAAAAAAAAAc/lCvdS02RNrY/s320/EPON2.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HEGbNzhiI/AAAAAAAAAAk/zwE4LATlOlM/s1600-h/EPON3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170629461861959202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_CgTm4nMoUio/R8HEGbNzhiI/AAAAAAAAAAk/zwE4LATlOlM/s320/EPON3.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><p></p><br /><br /><br /><p></p><p></p><p></p><strong>Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (Ε.Π.Ο.Ν.)</strong><br /><br />Η Ενιαία Πανελλαδική Οργάνωση Νέων (Ε.Π.Ο.Ν.) υπήρξε κατά τη διάρκεια της Κατοχής η πιο μαζική αντιστασιακή οργάνωση νέων. Ιδρύθηκε στην Αθήνα στις 23 Φεβρουαρίου 1943 σε μυστική σύσκεψη αντιπροσώπων νεανικών οργανώσεων της εποχής. Στην ίδρυσή της συμμετείχαν οι πολιτικές οργανώσεις: Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Νέων (ΕΑΜΝ), Ομοσπονδία Κομμουνιστικών Νεολαιών Ελλάδος (ΟΚΝΕ), Σοσιαλιστική Επαναστατική Πρωτοπορία Ελλάδος (ΣΕΠΕ), Αγροτική Νεολαία Ελλάδος, Λαϊκή Επαναστατική Νεολαία, οι αντιστασιακές οργανώσεις της Αθήνας: Λεύτερη Νέα, Φιλική Εταιρεία Νέων και Ενιαία Εθνικοαπελευθερωτική Νεολαία, οι αντιστασιακές οργανώσεις της επαρχίας: Ένωση Νέων Αγωνιστών Ρούμελης και Θεσσαλικός Ιερός Λόχος και η οργάνωση μαθητών Ενιαία Μαθητική Νεολαία.<br /><br />«Η ζωή των νέων δεν βρίσκεται στους «τεκέδες» όπου παραμονεύει ο πιο φρικτός θάνατος, αλλά:- Στον αθλητισμό- Στις λέσχες και τις βιβλιοθήκες- Στις εκδρομές- Στις συντροφιές και τις γιορτές- Στις χορωδίες, στις φιλολογικές και καλλιτεχνικές συγκεντρώσεις».Ο αγώνας δόθηκε με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Ουσιαστικό ρόλο, έπαιξαν η δημιουργική δραστηριότητα στις λέσχες και οι διαλέξεις, η «Νέα Γενιά» και άλλα τοπικά έντυπα της ΕΠΟΝ.«Αυτοί που σκορπούν το χασίς, μας θέλουν πάντα σκυφτούς, πάντα υποταχτικούς των. Δεν θέλουν να σηκωθεί αυτός ο τόπος. Μακριά απ’ το χασίς, μακριά απ’ τα σατανικά δίχτυα που απλώνουν ολόγυρα στους νέους. Να, αυτός είναι ο δρόμος για ένα καλύτερο αύριο». (Μπροσούρα της ΕΠΟΝ για τα ναρκωτικά).<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7026324826616461379-820139784999281636?l=patriotiko.blogspot.com' alt='' /></div>ΠΑΤΡΙΩΤIKOhttp://www.blogger.com/profile/18033672769413244112noreply@blogger.com0